อบอุ่นใจช่วงค ่าหลังจากที่เจิ้งทั่นมุดตัวเข้าไปอยู่ในผ้าห่มของเสี่ยวโย่วจื่อแล้วก็ไม่ได้รู้สึกง่วง เสี่ยวโย่วจื่อที่อยู่ข้างๆ หลับไปแล้วเจิ้งทั่นยังคงลืมตามองเพดานห้องอยู่ จนกระทั่งเวลาตีสามกว่าเขาถึงได้หลับ แต่ก็ไม่ได้หลับสบายนัก เขาฝันเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้ เห็นลูกแมวทั้งสามตัวนอนอยู่ที่พื้นเจิ้งทั่นฝันว่าตัวเองยืนอยู่บนพื้นที่มีรอยเลือดเปื้อนอยู่พลางมองเด็กหนุ่มที่มีรอยสักที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงกำแพง ด้านข้างมีลูกแมวสามตัวนอนตายอยู่ รอบๆ มีผู้คนที่มองไม่เห็นใบหน้าล้อมไว้เพราะฝันเห็นภาพเหตุการณ์เหล่านี้ ทำให้เจิ้งทั่นยื่นกรงเล็บออกไปข่วนจนผ้าห่มของเสี่ยวโย่วจื่อเป็นรูใหญ่วันต่อมาพอแม่เจียวหย่วนเห็นปลอกผ้าห่มเป็นรูใหญ่จึงพูดขึ้น “ดูท่าชาร์โคลคงฝันว่ากำลังจับหนูอยู่”“แต่วันนี้ชาร์โคลดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนะคะ” เสี่ยวโย่วจื่อชี้ไปที่เจิ้งทั่นที่นั่งเหม่ออยู่บนโซฟาพลางพูดเจียวหย่วนจ้องเจิ้งทั่น จากนั้นก็เอามือไปดัน “อัศวินแมวดำแปลงร่าง!”เจิ้งทั่นยังคงเหม่อ ไม่ได้ดันมือเจียวหย่วนออกเหมือนครั้งก่อน แล้วก็ไม่ได้ขัดขืนด้วย ปล่อยให้เจียวหย่วนเล่นตามอำเภอใจ“อัศวินแมวดำแปลงร่าง!”เจียวหย่วนลองอีกครั้ง แต่เจิ้งทั่นก็ยังอยู่ท่าเดิม จึงรีบพูดกับแม่ “แม่ฮะ ชาร์โคลมันแปลกๆ นะฮะ”แม่เจียวหย่วนรีบลุกมาดูอาการ โดยที่ไม่สนใจเรื่องซ่อมปลอกผ้าห่มแล้ว “ชาร์โคล เป็นอะไรหรือเปล่า?”เจิ้งทั่นส่งเสียงหึอ
