สิ้นปีวันที่สามสิบพ่อเจียวหย่วนนั่งจัดการเอกสารวิทยานิพนธ์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องนอน ขณะเดียวกันก็ได้ส่งอีเมลคุยกับเพื่อนทั้งในและนอกประเทศไปด้วยอ้วนเดินทางกลับบ้านที่ต่างมณฑลเพื่อไปฉลองปีใหม่แล้วแม่ของเขาอยู่ที่บ้านเกิดคนเดียว ปีนี้จึงต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนท่าน อีกทั้งยังต้องไปไหว้หลุมศพของพ่อด้วย ส่วนที่บริษัทมีเฟ่ยหางกับเว่ยเหลิงคอยช่วยดูอยู่ โดยที่บางครั้งพ่อเจียวหย่วนก็มีไปช่วยบ้างแต่เมื่อหลายวันก่อนขณะที่เจิ้งทั่นกำลังจะออกไปเดินเล่นข้างนอกก็เผลอไปได้ยินบทสนทนาของศาสตราจารย์หลันที่อยู่ชั้นสามเอ่ยกับคนอื่นๆ ถึงพ่อเจียวหย่วน ข่าวคราวที่ได้จากพวกศาสตราจารย์เก่าแก่เกษียณแล้วแต่ยังมีอิทธิพลในวงการเหล่านั้นย่อมเชื่อถือได้มากกว่าคนอื่นพูด วันนั้นเจิ้งทั่นจึงได้แอบฟังอยู่ข้างๆพ่อเจียวหย่วนเริ่มมีชื่อเสียงในคณะขึ้นมา สาเหตุสำคัญก็คือนักศึกษาปริญญาโทดีเด่นที่เขาเป็นที่ปรึกษาให้ อี้ซินมีผลงานโดดเด่นมากในงานวิชาการประจำปีของคณะ บทความเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารต่างประเทศทำให้อี้ซินได้รับรางวัลที่หนึ่งอย่างไร้ข้อกังขา มีไม่กี่คนในมหาวิทยาลัยที่พอจะเทียบชั้นได้ ซึ่งก็ทำให้นักศึกษาอีกสองคนที่ทางคณะประเมินว่าได้ที่หนึ่งเหมือนกันดูด้อยไปทันตาในตอนนี้หากมีคนพูดถึงอี้ซินก็จะต้องพูดถึงรองศาสตราจารย์เจียวด้วย หากไม่มีรองศาสตราจารย์เจียวก็คงไม่มีอี้ซินในวันนี้ ซึ่งท
