ังจากดูไปหลายตอนจนหมดแผ่นเจียวหย่วนก็ลุกไปเปลี่ยนแผ่นใหม่ เจิ้งทั่นไม่สนใจเนื้อหาของการ์ตูนเรื่องนั้น เขาเคยดูไปแล้ว จึงไม่อยากดูอีก หากมองในมุมของผู้ใหญ่ที่อยู่ในยุคสิบปีหลังจากนี้แล้วเนื้อหามันดูไร้เดียงสามาก สิ่งที่เจิ้งทั่นกำลังคิดอยู่ตอนนี้ก็คือ ถ้าพ่อเจียวหย่วนไปต่างประเทศปีสองปี แล้วคนในบ้านจะทำอย่างไร แม่เจียวหย่วนคงมีภาระเพิ่มขึ้นมาก…ไม่สิ อันที่จริงยังมีอี้ซินนะ แล้วก็ยังมีนักศึกษาที่รับเข้ามาใหม่ด้วย…เสือดาวที่กำลังวิ่งอยู่ในโทรทัศน์อยู่ๆ ก็กระโดดขึ้นแล้วแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์พร้อมกับตะโกนออกมาว่า “อัศวินเสือดาวแปลงร่าง!”ขณะที่เจิ้งทั่นกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น จู่ๆ ก็ถูกเจียวหย่วนลากเข้าไปเอี่ยวในการ์ตูนด้วย“อัศวินแมวดำแปลงร่าง!” เจียวหย่วนพูดขึ้น“……” เปลี่ยนกับผีสิไอ้เด็กนี่!เจิ้งทั่นเขี่ยมือเจียวหย่วนออก จากนั้นก็เหยียบกางเกงของเขาเดินข้ามไปหาเสี่ยวโย่วจื่อแล้วนอนลง โดยที่ไม่สนใจเจียวหย่วนที่กำลังบ้าการ์ตูนอีกต่อไป ขณะที่เสี่ยวโย่วจื่อดูการ์ตูนนั้นยังได้ช่วยเกาคางกับแปรงขนให้เจิ้งทั่นไปด้วยเนื่องจากมีกฎสั่งห้ามจุดประทัดภายในเขตเมืองทำให้แทบจะไม่ได้ยินเสียงประทัดเลย พอไม่มีเสียงประทัดก็เหมือนขาดสีสันในการฉลองปีใหม่ มันก็คล้ายกับเวลาทำกับข้าวแล้วไม่ได้ใส่เกลือ รสชาติจืดชืด แต่ช่วงสองสามปีมานี้เริ่มมีการผ่อนปรนบางครั้งจะมีการจัดที่สำหรับจุดประทัดให้ ห้างสรรพสินค้าบางแห่ง
