ป็นแมวเร่ร่อนหาอาหารกินไปวันๆ เลี้ยงชีวิตตัวเองแล้วด้วย ยิ่งควรเอาตัวออกห่าง ชีวิตของแมวไม่ได้มีค่ามากนักเจิ้งทั่นหันกลับมาแล้วรีบวิ่งตามหลี่หยวนป้าไปหลังจากที่เดินผ่านมุมถนน พวกเขาก็พบกับคู่รักอีกคู่หนึ่งผู้ชายทำแบบเดียวกันคือร้องเสียงแมวออกมา และทำท่าทางดึงดูดความสนใจให้แมวเข้าไป พอเห็นแมวที่อยู่ตรงหน้าไม่สนใจ เขาก็โยนก้อนหินเล็กๆ มาทางหลี่หยวนป้าแต่สิ่งที่ทำให้เจิ้งทั่นประหลาดใจคือ ครั้งนี้หลี่หยวนป้าแสดงออกต่างจากครั้งที่แล้ว มันกดหูทั้งสองข้างให้ต ่าลง หนวดทั้งสองกระตุกขึ้น แยกเขี้ยวออกมาพร้อมกับส่งเสียงขู่ชายคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเริ่มรู้สึกกลัว มือที่ถือก้อนหินอยู่หยุดชะงัก แล้วแฟนสาวที่อยู่ข้างๆ ก็ดึงแขนของเขาเป็นเชิงบอกว่ากลัวแมวจะพุ่งมาข่วน เขาจึงปัดฝุ่นในมือแล้วทั้งสองก็เดินจากไปใช้วิธีรับมือกับบุคคลที่แตกต่างกัน โดยที่ไม่มีมีการถอยหลังหนี ยามที่ควรทำตัวแข็งแกร่งก็ทำ และหลีกเลี่ยงการปะทะในยามที่ไม่จำเป็น นี่คือวิธีที่หลี่หยวนป้าใช้ขณะที่เดินอยู่ข้างนอกซึ่งแตกต่างจากการใช้ชีวิตของแมวทั่วไปเจิ้งทั่นเดินตามหลังอยู่ห่างๆ มาตลอด จึงได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน คู่รักคู่แรกกับคู่ที่สองแสดงออกถึงนิสัยที่แตกต่างกัน อารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันทำให้หลี่หยวนป้าเลือกใช้วิธีรับมือที่เหมาะสมที่สุดส่วนแมวที่ทำไม่ได้อย่างหลี่หยวนป้าก็จะเป็นเหมือนแมวเร่ร่อนทั่วไป พอเจอคนก็จะ
