วิ่งหนี ไม่ว่าจะถูกอะไรมาดึงดูดพวกมันก็จะไม่เข้าไป เพราะไม่อาจรู้ได้เลยว่าพอเข้าไปแล้วจะถูกชานมสาดใส่หรือจะถูกปาด้วยก้อนหิน และก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าหากทำเสียงขู่แล้วจะเกิดผลหรือยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้อีกฝ่ายกันแน่ไม่ได้เป็นเหมือนแมวของเหล่าคนไฮโซ ในฐานะที่เป็นสัตว์เลี้ยงธรรมดาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองแล้วนั้น ต้องเลือกระหว่างใช้ชีวิตอย่างสงบๆ หรือไม่ก็หัดเรียนรู้สกิลเอาตัวรอดให้มากขึ้นสำหรับแมวที่ไม่ชอบอยู่นิ่งๆ ในห้องแคบๆ แล้วนั้น การใช้ชีวิตไม่ได้ง่าย การขาดประสบการณ์ในสังคมเป็นสิ่งที่จะมาทดสอบเจิ้งทั่น จากที่เคยชินกับการใช้มุมมองของคนในการคิดแก้ปัญหา ก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป เพราะเขาไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องเป็นแมวไปอีกนานเท่าไร หากต้องเป็นตลอดไป เขาก็ต้องเรียนรู้ทุกสิ่งให้มากขึ้น เพื่อการเอาตัวรอด เรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาต่างๆผ่านมุมมองของแมวถึงจะเป็นชีวิตแมว เจิ้งทั่นก็ไม่อยากจะปล่อยทิ้งไปง่ายๆพอตามหลี่หยวนป้าเดินรอบๆ แถวนั้นแล้ว ขณะที่เจิ้งทั่นกลับไปที่ศูนย์กลางสัตว์เลี้ยง เสี่ยวกัวก็เสร็จงานกำลังเรียกหาเขาอยู่พอดี เจิ้งทั่นเดินออกมาจากทางประตูหลัง เสี่ยวกัวเองก็ไม่ได้สงสัยอะไร คิดว่าเจิ้งทั่นคงสงสัยว่าทางนั้นมีอะไรจึงเดินไปดูโดยที่เขาไม่รู้เลยว่าที่ทางประตูหลังของห้องทำงานนั้น มีทางให้แมวกระโดดออกไปเมื่อกลับถึงที่พักบุคลากรฝั่งตะวันออกของมหาวิทยาลัยฉู่หัวแล้ว ความวุ่นวายที่ไปเจอมาเมื่อครู่ดูจะ
