สงบลงไปมากระหว่างทางเจิ้งทั่นได้พบเจอเหล่านักเรียนที่กำลังวุ่นอยู่กับกิจกรรมปลายปีหรือไม่ก็การสอบ โดยไม่ได้สนใจโลกภายนอกเท่าใดนัก นักเรียนในยุคสมัยนี้จิตใจไม่ได้ซับซ้อนเหมือนนักเรียนในยุคสิบปีให้หลังสิ่งที่ทำให้เราเติบโตขึ้นก็คือประสบการณ์ ไม่ใช่อายุ ต่อให้บรรดานักศึกษาที่ไม่มีภูมิหลังเหล่านี้ออกไปเผชิญโลกกว้าง ก็อาจจะใช้ชีวิตสู้คนในวัยเดียวกันที่ได้ออกไปเจอสังคมก่อนไม่ได้เจิ้งทั่นกระโดดลงจากรถของเสี่ยวกัว เขามองออกไปก็เห็นอาหวงนอนอาบแดดอยู่ในสนามหญ้า เจ้านั่นไม่ค่อยชอบออกไปข้างนอก หรือบางทีพื้นที่อันใหญ่โตของที่นี่เพียงพอแล้วที่จะเป็นสนามให้มันเล่นด้านข้างมีจ้วงจ้วงที่ถูกล่ามไว้อยู่ด้วย รวมไปถึงเสี่ยวฮวาสุนัขพันธุ์เซ้นต์เบอนาร์ดที่หมอบหลับอยู่บนสนามหญ้าหากเทียบขนาดร่างกายแล้ว เสี่ยวฮวาในตอนนี้มีรูปร่างที่ใหญ่กว่าจ้วงจ้วงหลายเท่า แต่จ้วงจ้วงกลับเป็นฝ่ายที่ถูกล่ามไว้เสี่ยวฮวาไม่ต้อง อาจจะเป็นเพราะด้วยนิสัยที่ดูเป็นมิตรมากกว่าจ้วงจ้วงจะเป็นมิตรแต่กับแค่สัตว์เลี้ยงที่โตมาด้วยกันเท่านั้น ส่วนสัตว์แปลกหน้ามันจะเข้าไปหาเรื่องทันที ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างก็จำวีรกรรมที่มันกัดขาโจรในตอนนั้นได้ดี ดังนั้นล่ามมันไว้จึงเป็นการดีที่สุดส่วนเสี่ยวฮวาเด็กๆ ที่อยู่ที่นี่ชอบไปเล่นกับมันอยู่เสมอ ทุกคนต่างก็รู้ว่ามันเชื่อง นอกจากเรื่องน ้าลายยืดแล้ว ภาพลักษณ์ของมันในสายตาของทุกคนถูกจัดอยู่ในเกณฑ์ดี
