นหนาวตัวนั้นลากขึ้นเนินไปด้วยตอนที่เห็นผู้หญิงคนนั้น เธอกำลังถือมีดที่ชายคนนั้นทำตกไว้พลางมองไปรอบๆ อย่างระแวง ขณะที่เจิ้งทั่นปรากฏตัวพร้อมเสื้อกันหนาว เธอก็ทำท่าเหมือนจะพุ่งเข้ามาแทง แต่ภายใต้แสงสลัวของดวงจันทร์ เธอก็ไม่พบว่ามีคน จึงมองไปยังด้านล่าง ถึงได้เห็นเสื้อกันหนาวที่หล่นหายไป จากนั้นจึงมองเห็นแมวที่อยู่ข้างๆ อย่างไม่ค่อยชัดนักฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ…แมวแต่ละตัวค่อยๆ เรียงหน้ากันออกมา ก่อนหน้านี้ที่วิ่งมาพอเห็นคนพวกมันก็ไม่กล้าปรากฏตัว จนกระทั่งเจิ้งทั่นปรากฏตัวพวกมันถึงวิ่งออกมา จ่าออกมาเป็นตัวแรก หลังจากเห็นเจิ้งทั่นมันก็วิ่งออกมาจากพงหญ้า พลางส่งเสียงร้อง “เมี้ยว” จากนั้นก็กระโดดไปเล่นกับใบไม้ที่ร่วงลงมาเพียงแค่ตอนนี้ไม่มีใครมีอารมณ์มานั่งสนใจการละเล่นของจ่าผู้หญิงคนนั้นพอเห็นแมวเดินออกมาทีละตัว ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเยอะ เธอตั้งใจฟังเสียงรอบๆ ตัว ก็ไม่พบว่ามีคนเข้ามาใกล้หลังจากที่สบายใจขึ้นแล้วเธอก็นั่งกอดเข่า มือที่ถูกใส่กุญแจมือไว้ยังคงถือมีดอยู่ แต่ตอนนี้เกิดอาการสั่นเล็กน้อยเจิ้งทั่นนิ่งไปสักพัก แล้วลากเสื้อกันหนาวไปวางไว้ที่เท้าของเธอเวลาแบบนี้ควรพูดอะไรดี? เอาไหล่ให้เธอซบ? ตลก! ไหล่แมวจะไปพอซบอะไรล่ะ!ขณะที่เจิ้งทั่นกำลังคิดอยู่นั้น ก็มีมือเอื้อมมาอุ้มตัวเขาไปผู้หญิงคนนั้นอุ้มเจิ้งทั่นไปไว้ในอ้อมกอด พลางเอาคางวางไว้บนไหล่ของเขา เนื้อตัวเธอยังคงสั่นเทา มีดถูกวางไว้ข้างๆอุณหภูมิใ
