ูดของเสี่ยวกัวเมื่อครู่ทำให้เจิ้งทั่นตั้งคำถามกับตัวเองเขาไม่รู้ว่าตัวเองถูกจัดอยู่ในประเภทไหน ชอบอยู่อย่างโดดเดี่ยวหรือชอบอยู่เป็นกลุ่ม? มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ตอนนี้จิตใจของเขาเป็นชายที่บรรลุนิติภาวะแล้ว แต่ตัวกลับเป็นแมวหากวันหนึ่งตัวเขาต้องไปเร่ร่อนอยู่ข้างนอก จะมีสภาพเป็นเช่นไร? จะยังคงมีอารมณ์นอนอาบแดดสบายๆ ได้อีกหรือเปล่า?หรือต้องหางจุกตูดกังวลว่าจะใช้ชีวิตอย่างไรต่อไปเขาไม่รู้เลยจริงๆพอพนักงานสองคนนั้นกลับมา เจิ้งทั่นก็เลิกคิด แล้วเริ่มทำงานโฆษณาครั้งนี้ไม่ยาก ไม่ใช่อาหารสำหรับลูกแมว ดังนั้นจึงใช้เวลาถ่ายไม่มาก หลังถ่ายเสร็จเสี่ยวกัวก็ไปส่งเจิ้งทั่นกลับบ้านหลังจากกินอิ่มเจิ้งทั่นก็นั่งดูละครเป็นเพื่อนแม่เจียวหย่วนอยู่บนโซฟา จากนั้นก็หลับไป พอตื่นขึ้นมาก็ออกไปเล่นข้างนอกเพราะมีแม่เจียวหย่วนอยู่บ้าน เจิ้งทั่นจึงไม่ต้องอยู่ดูแลเด็กๆบางครั้งจึงอยู่เล่นข้างนอกจนเย็นหน่อยถึงกลับบ้าน ปลายปีพ่อเจียวหย่วนมีงานที่ต้องเคลียร์ค่อนข้างมาก ดูเหมือนว่าโปรเจกต์ที่พวกเขาทำมาถึงช่วงสำคัญแล้ว มักจะต้องทำงานกันถึงดึกดื่นเที่ยงคืนหรือไม่ก็ถึงเช้าเลยก็มี เวลาที่เจิ้งทั่นเที่ยวเล่นอยู่จนถึงห้าทุ่มกว่าๆ ก็จะไปหาพ่อเจียวหย่วน รอจนกว่าเขาจะพานั่งมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ากลับบ้าน
