ต่อไป ที่ดีหน่อยก็คือ เหล่าลูกแมวดูท่าจะถ่ายโฆษณาจนเหนื่อย พอกินอาหารเสร็จก็นอนขดตัวอยู่ด้วยกัน โดยที่ข้างใต้มีแผ่นให้ความร้อนรองอยู่ ช่วงนี้อุณหภูมิค่อนข้างต ่า แม่แมวก็ไม่อยู่ ลูกแมวอาจจะไม่สบายได้เดิมทีเสี่ยวกัวจะให้เจิ้งทั่นไปนอนกับลูกแมว พวกเขาจะได้วางใจ เพราะความร้อนจากแผ่นรองก็สู้ความอบอุ่นจากแมวโตไม่ได้เจิ้งทั่นแกล้งทำเป็นหลับตา แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินที่เสี่ยวกัวพูด ใครอยากจะไปก็ไป แต่ไม่ใช่เขาแน่ๆ!ช่วงพัก ทุกคนก็สั่งอาหารกลางวันมากินกัน เสี่ยวกัวรู้ว่าเจิ้งทั่นไม่กินอาหารสำหรับแมว จึงสั่งข้าวหน้าไก่มาให้ขณะที่ทุกคนกำลังนั่งกิน อยู่ๆ ประตูออฟฟิศก็ถูกเปิดออกอย่างแรง“กัวเสี่ยวหมิง! ช่วยด้วย!”คนที่เข้ามาเป็นผู้หญิง อายุน่าจะยังไม่มาก สภาพเปียกปอนขณะที่ถือร่มอยู่ เจิ้งทั่นมองเห็นลักษณะเธอไม่ชัด อาจเป็นเพราะผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงกับแว่นตากรอบดำที่ใส่อยู่ผู้หญิงคนนี้กำลังอุ้มกระเป๋าที่ใช้ใส่สัตว์เลี้ยง ถึงตัวจะเปียกแต่ก็ไม่ยอมให้กระเป๋านั้นเปียกไปด้วยเสี่ยวกัวที่กำลังกินข้าวพอเห็นผู้หญิงคนนี้ก็เกือบจะสำลัก“เยี่ยนจื่อ ฉันชื่อกัวหมิงอี้ ไม่ใช่กัวเสี่ยวหมิง บอกตั้งหลายครั้งแล้วยังจะเรียกผิดอยู่ได้…แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ?”“ช่วยด้วย หลี่หยวนป้า*ไม่สบาย!” เธอทิ้งร่มลง แล้วรีบวิ่งเข้ามาพอได้ยินผู้หญิงคนนี้พูดชื่อ ‘หลี่หยวนป้า’ ไก่ที่อยู่ในปากของเจิ้งทั่นก็แทบจะหลุดออกมาเจ้าสัตว์เลี้ยงตัวนี
