เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยที่พ่อเจียวหย่วนเรียกว่า ‘อ้วน’ นั้นมีชื่อจริงว่าหยวนจืออี๋ นอกจากเว่ยเหลิงที่ร่วมลงทุนด้วยแล้ว ก็ยังมีเพื่อนอีกคนของพ่อเจียวหย่วนที่ทำงานอยู่ในเมืองฉู่หัวเช่นกันชื่อเฟ่ยหาง ลงทุนด้วยอีกหนึ่งส่วนหลังจากที่พ่อของหยวนจืออี๋เสียชีวิตไป เขาก็ริเริ่มธุรกิจของตัวเองอย่างเป็นทางการ ช่วงนี้เขาวุ่นอยู่กับการไปต่างประเทศ อุปกรณ์ที่ต้องอาศัยความแม่นยำหลายอย่างต้องใช้ของนอก เขาจึงออกไปหาดู ถึงแม้ว่าพ่อของเขาจะตายไปแล้ว แต่ความสัมพันธ์ยังคงอยู่ ซึ่งมันทำให้คนหนุ่มที่เพิ่งจะเริ่มต้นกิจการทำงานได้สะดวกยิ่งขึ้นเจิ้งทั่นไม่มีความรู้ในเรื่องที่พวกเขาจะทำกันนัก แต่ก็พอจะรู้ว่าอุปกรณ์เหล่านั้นราคาอย่างน้อยๆ ก็หลักหมื่น แน่ล่ะว่าเป็นดอลล่าร์ ไม่ใช่หยวน เขาเคยไปห้องทดลองอยู่ไม่กี่ครั้ง ทุกครั้งที่ไปก็จะกวาดสายตามองเร็วๆ อุปกรณ์ที่อยู่ในนั้นเป็นภาษาอังกฤษหมด ต่อให้มีภาษาจีนก็แค่เป็นการทำหมายเหตุแปะเอาไว้หรือไม่ก็เขียนชื่อผู้ที่เป็นเจ้าของก่อนหน้านี้เจิ้งทั่นได้ยินว่าคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพลงทุนซื้ออุปกรณ์ราคาสองล้านหยวน แต่เมื่อวานตอนที่ไปหาพ่อเจียวหย่วน เขามองดูอยู่ข้างนอกก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงเท่าไรมิน่าล่ะพ่อเจียวหย่วนถึงได้พูดว่าไม่มีเงิน เงินทุนที่ได้มาห้ามแตะต้อง หากไปยุ่งเข้าคงใช้เวลาเก็บอีกหลายปี แต่อุปกรณ์ที่พวกเขาจะซื้อคงแค่ไม่กี่ตัว ไม่น่าจะเกินสองล้านหยวนวันนี้หลังจ
