หลังจากคิดดีแล้ว เจิ้งทั่นจึงเดินไปทางโกดังเว่ยเหลิงมองแมวดำที่เดินไปทางโกดัง จึงตัดสินใจจะจัดการกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังกำแพงก่อน หากมีแมวดำผ่านไปทางนั้น เพื่อนของเขาคงจะเอะใจเจิ้งทั่นมองดูพัดลมระบายอากาศที่ไม่มีตะแกรงเหล็กครอบมันอยู่ค่อนข้างสูง กระโดดครั้งเดียวคงไม่ถึงแน่ เขาจึงปีนไปที่กองกระดานไม้ที่ถูกวางพิงกำแพงอยู่ จากนั้นก็กระโดดไปที่ช่องพัดลมระบายอากาศ เขามองลอดช่องระหว่างใบพัดออกไป…นอกจากกองของระเกะระกะแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรห้องที่มีพัดลมระบายอากาศนี้ขนาดไม่ใหญ่ หลังจากที่เจิ้งทั่นเข้าไปแล้วก็เดินสำรวจหนึ่งรอบ ประตูน่าจะถูกอุดด้วยแผ่นไม้และกล่องลังขวดบรรจุภัณฑ์อยู่นานแล้ว ไม่อย่างนั้นคงมีคนเข้ามาขนขวดเหล่านี้ไปขายแล้ว ไม่พบพวกแมลงต่างๆ อาจเป็นเพราะที่นี่มีพวกสารเคมีปรุงแต่งกระจัดกระจายอยู่ถึงแม้ว่าประตูจะถูกอุดไว้ แต่บนกำแพงก็มีรูขนาดไม่ใหญ่มากอยู่ น่าจะถูกเจาะตอนที่ติดตั้งเครื่องใช้ไฟฟ้า เจิ้งทั่นลองมุดเข้าไป แต่ก็ลำบากพอดู สุดท้ายก็ฝืนยัดตัวเองเข้าไปได้แมวมีกระดูกที่ประหลาด ไม่ต้องฝึกโยคะก็ยืดหยุ่นร่างกายได้ดั่งใจ แต่ตอนนี้เนื้อตัวเขาเต็มไปด้วยฝุ่นหลังออกมาจากห้องเล็กๆ นั่นแล้ว เจิ้งทั่นก็สะบัดขนเอาฝุ่นออกจากตัว แล้วมองไปรอบๆ ที่นี่เป็นโกดังเก็บของ ตอนนี้โรงงานถูกย้ายไปแล้ว ด้านในจึงไม่มีของหลงเหลืออยู่ มีแต่ขยะภายในมืดสลัว คานไม้ทรุดโทรมถูกวางอย่างระเกะระกะ คานไม้พวกนี้ไม่ใช
