คนที่เว่ยเหลิงโทรหาก็คือนายตำรวจที่เจิ้งทั่นเจอในวันนั้นเพื่อนของเว่ยเหลิงก่อนหน้านี้เจิ้งทั่นเคยได้ยินเว่ยเหลิงคุยโทรศัพท์แล้วเรียกอีกฝ่ายว่า ‘เหอเถา’ ส่วนชื่อจริงๆ ของเพื่อนคนนี้เจิ้งทั่นก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาเคยได้ยินว่าถ้าคลี่คลายคดีได้ ‘เหอเถา’ คนนี้ก็จะได้เลื่อนตำแหน่งเดิมทีเหอเถาจะเลื่อนตำแหน่งตั้งแต่เดือนที่แล้วก็ได้ แต่ตาคนนี้ก็ดื้อ เหมือนกับที่เขาพูดไว้ตอนนั้น ถ้าไม่คลี่คลายคดีนี้ก่อนเขาก็รู้สึกละอายที่จะเลื่อนขั้นสำหรับคนประเภทนี้เจิ้งทั่นรู้สึกว่าสมองคงจะมีปัญหา ในเมื่อทุกอย่างก็ลงตัวหมดแล้ว รอแค่เลื่อนตำแหน่ง ตานี่กลับดื้อเป็นตายก็จะยังไม่เลื่อนเว่ยเหลิงกดโทรหาเหอเถาติดต่อกันหลายครั้ง แต่ทางนั้นก็ดูจะปิดเครื่องตลอด ทำให้เว่ยเหลิงรู้สึกเซ็ง หยุดคิดสักพักเขาก็กดโทรต่อ แต่ครั้งนี้ไม่ได้โทรหาเหอเถา เขาโทรหาคนอื่นคำพูดที่พวกเขาพูดกันเป็นคำพูดที่แฝงความนัย เจิ้งทั่นไม่เข้าใจเลยสักนิด และก็ไม่ได้สนใจจะฟังต่อ สิ่งที่พอจะช่วยได้ก็ช่วยไปแล้ว เรื่องที่เหลือเขาไม่สนใจ ให้พวกของเว่ยเหลิงไปจัดการกันเอาเองเจิ้งทั่นหาวออกมา เขาวิ่งไปที่ห้องรับแขกแล้วกระโดดขึ้นโซฟาเตรียมจะนอนต่อเวลานอนของแมวนั้นยาวนานอยู่แล้ว ปกติที่เจิ้งทั่นออกไปฝึกวิ่งทุกเช้าก็ออกไปพร้อมกับเจียวหย่วน ตื่นตอนเจ็ดโมง วันนี้เขาตื่นก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมง เพราะฉะนั้นก็ต้องนอนชดเชยอีกหนึ่งชั่วโมง ไม่อย่างนั้นจะรู้สึกเสียเป
