พ่อเจียวหย่วนเป็นพวกนักปฏิบัติ หลังจากที่ตัดสินใจจะขอความช่วยเหลือจากเว่ยเหลิงแล้ว พอกินอาหารกลางวันเสร็จก็โทรหาเว่ยเหลิงทันที เวลานี้เป็นเวลาพักจึงน่าจะสะดวกสาเหตุมาจากเจิ้งทั่น บางครั้งเวลาพ่อเจียวหย่วนเจอเว่ยเหลิงก็จะเข้าไปพูดคุยด้วย ส่วนใหญ่จะคุยเรื่องเจิ้งทั่น หัวข้อนอกเหนือจากนี้ก็พอมีอยู่บ้าง แต่เขาไม่ค่อยรู้ รู้แต่ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับการวางแผนอนาคตชีวิตของเว่ยเหลิงต่อจากนี้เว่ยเหลิงเปลี่ยนโทรศัพท์เครื่องใหม่แล้ว เจิ้งทั่นก็ไม่ต้องทนฟังเสียงเวลาเว่ยเหลิงรับสายแล้วพูดว่า ‘ฮัลโหล ฮัลโหล เวรเอ๊ย’อีกต่อไปเว่ยเหลิงรับปากมาดูแลเด็กๆ ตามที่คิดไว้ กลางวันเขาไม่มีเวลา แต่ตอนกลางคืนพอไหวเด็กทั้งสองอยู่โรงพยาบาลจนถึงเวลาบ่ายสองกว่าๆ น้าหลิงก็มารับไป วันนี้น้าหลิงต้มซุปเอามาให้ เวลาจะทานพ่อเจียวหย่วนแค่เอาเข้าไมโครเวฟอุ่นให้ร้อนก็พอแล้ว ขณะเดียวกันน้าหลิงก็อยากจะมารับเด็กทั้งสองไปกินข้าวเย็นที่บ้านด้วย จะได้ไม่ต้องเอาแต่กินอาหารที่โรงพยาบาล พอถึงเวลาจะพากลับบ้านเองพ่อแม่เจียวหย่วนเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ไม่ได้ปฏิเสธน ้าใจของน้าหลิงแต่หลังจากที่เจิ้งทั่นตามกลับมาถึงเขตมหาวิทยาลัยแล้วก็แยกกับพวกเจียวหย่วน เขาไม่อยากไปบ้านน้าหลิง เพราะบ้านนั้นตอนนี้มีหลานของน้าหลิงมาอยู่ด้วย วัยกำลังซน ครั้งก่อนเขาเห็นเด็กคนนั้นจับหางของอาหวงเล่น เหมือนกับที่เขาพูดกัน เด็กซนเป็นศัตรูของสัตว์เลี้ยงทุกชนิดเข
