ก่อนหน้านี้มีคนเคยสงสัยว่าโจรที่เข้ามาลักขโมยจะต้องทำเป็นขบวนการ ถึงแม้ว่าเจิ้งทั่นจะไม่ได้ชำนาญในการวิเคราะห์รูปคดีเท่าไร แต่ก็พอจะรู้ว่าการที่จะเข้ามาขโมยของในที่พักบุคลากรนี้ มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นคนที่อาศัยอยู่ในนี้ เพียงแค่ตอนนั้นตำรวจมาตรวจสอบได้ไม่เท่าไรก็สรุปคดีให้จบๆ ไป ตอนนั้นบรรดาผู้ปล่อยเช่าบ้านจึงถูกเรียกกลับมาคุยเรื่องการปล่อยบ้านให้คนอื่นเช่า พร้อมทั้งมีการทำสัญญาข้อตกลงว่าจะให้เช่ากับคนที่ไว้วางใจได้เท่านั้นเจิ้งทั่นได้ยินเสียง ‘ติ๊ง’ เป็นเสียงประตูทางเข้าหน้าตึกทั้งสองคนมีคีย์การ์ดเปิดประตู อีกทั้งยังดูคุ้นเคยกับผู้พักอาศัยในตึกนี้ดี เป้าหมายของพวกเขาคงไม่ใช่บรรดาอาจารย์ที่เกษียณแล้วแน่ในความเป็นจริงแล้วบุคลากรที่เกษียณแล้วหลายคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างก็ใช้ชีวิตกันอย่างสมถะ ต่อให้พวกเขาเป็นคนมีเงิน แต่เวลาไปซื้อข้าวที่โรงอาหารก็ยังเลือกที่จะซื้อหมั่นโถวถุงใหญ่แล้วกลับบ้านมาต้มโจ๊กกินกับกับข้าวนิดหน่อย ไม่ได้ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยอีกอย่างถ้าโจรเลือกที่จะลงมือบ้านของอาจารย์ที่เกษียณแล้ว คงไม่มีความจำเป็นต้องรอจนถึงตอนนี้ถ้าตัดบ้านของคนเก่าแก่ออกไป ผู้อาศัยที่เพิ่งมาอยู่ได้ไม่นานก็มีแค่สองครอบครัวที่อยู่ชั้นห้าเท่านั้น และที่ดูน่าบังเอิญก็คือ ช่างเลือกวันได้เหมาะเสียจริง เป็นวันที่แม่เจียวหย่วนเกิดเรื่องพ่อเจียวหย่วนไม่อยู่บ้าน เหลือแต่เด็กวัยประถมสองคนที่ไม่น่าจะทำอะไรได
