้เท่าไรหลังจากที่เห็นคนแรกเข้าประตูหน้าตึกมา เจิ้งทั่นก็กะเวลาแล้วเดินจากระเบียงไปที่ประตูบ้านเขามองนาฬิกาที่แขวนอยู่ที่ผนัง ขณะนี้เป็นเวลาตีสองสิบนาที ตามปกติเวลานี้เป็นเวลาที่คนกำลังหลับลึกหากเป้าหมายครั้งนี้ไม่ใช่บ้านครอบครัวเจียวล่ะก็ เจิ้งทั่นก็จะยังคงไม่ทำอะไร เพื่อที่จะไม่ทำให้เด็กทั้งสองคนที่กว่าจะนอนได้ตื่นขึ้นมา ส่วนคนอื่นนั้น ว่ากันตามจริงเขาไม่แคร์เท่าไหร่คนเราต่างก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น บ้านคนอื่นถูกขโมยขึ้นก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวเองสักหน่อย โจรมันมาขโมยของ ไม่ได้มาฆ่าคนและแน่นอนว่าถ้าเขาเลือกจะลงมือช่วยก็จะรอตอนที่โจรกำลังจะออกไป แต่ก็นั่นแหละเขาไม่ได้อยากจะทำเรื่องให้วุ่นวายเท่าไรแต่เรื่องก็ไม่เป็นดังที่หวังโจรคนหนึ่งเมื่อขึ้นมายังชั้นห้าก็นิ่งไปสักพัก คล้ายกับกำลังเช็คเพื่อความแน่ใจว่าคนในบ้านหลับกันหมดแล้วหรือยัง จากนั้นก็เดินมายังบ้านครอบครัวเจียว แค่ชั่วพริบตาก็มีเสียงกลอนประตูถูกไขออกพอได้ยินเสียงฝีเท้าจากหน้าประตู เจิ้งทั่นก็เชิ่ดใบหูขึ้น กรงเล็บถูกปล่อยให้ยื่นออกมาคนที่อยู่อีกด้านของบานประตูไม่รู้เลยว่า ห่างจากประตูออกไปหนึ่งเมตร มีแมวดำกำลังนั่งคอยอยู่ เมื่อเสียงฝีเท้าเข้าใกล้ประตูมากขึ้นเรื่อยๆ แมวดำก็ค่อยๆ เปลี่ยนอิริยาบถ เก็บเท้าหมอบต ่า หางที่เคยสะบัดก็หยุดลง อยู่ในท่าเตรียมพร้อมพอมีเสียง ‘แกร๊ก’ ดังขึ้นเบาๆ ประตูก็ถูกเปิดออกบรรยากาศแปลกๆโจรคนนี้เปิดประต
