ุ๊กตาก็หาย มาเจออีกทีอยู่ในถังขยะ สภาพเละเทะดูไม่ได้ ได้ยินมาว่าคงมีคนอิจฉาเลยทำแบบนั้น ปกติการที่แมวในบ้านไปรับส่งที่โรงเรียนทุกวันก็ตกเป็นเป้าสายตาพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปเล่าอะไรเพิ่มอีก เรื่องเมื่อกี๊ก็ด้วยใช่ไหม ที่ไม่ควรเอาออกไปเล่าพอกลับถึงบ้านเจียวหย่วนก็โทรบอกพ่อว่าถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว ยังไม่ทันจะคุยเสร็จเจ้าของอาหวงที่เจียวหย่วนเรียกว่า ‘น้าหลิง’ ก็มาหา พร้อมกับถุงขนมเค้กกับนม เพราะกลัวว่าเด็กทั้งสองจะหิว หรือไม่ก็ไว้เป็นอาหารเช้าพรุ่งนี้เพราะที่บ้านมีหลานมาอยู่ด้วย น้าหลิงจึงค้างที่นี่ไม่ได้ เด็กทั้งสองก็ยืนยันจะนอนที่บ้านตัวเอง น้าหลิงจึงต้มน ้าให้เด็กทั้งสองอาบ และรอจนเข้านอนจึงกลับไปเจิ้งทั่นหมอบอยู่ข้างๆ กู้โยวจื่อจนเด็กน้อยหลับจึงวิ่งไปที่ห้องเจียวหย่วน เจียวหย่วนยังไม่หลับเขาจึงนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ เมื่อแน่ใจว่าหลับแล้วจึงเดินไปที่ระเบียงกลางคืนเวลานอนไม่หลับเจิ้งทั่นจะชอบมานั่งรับลมที่ระเบียง บรรยากาศแบบนี้เหมาะที่จะนั่งคิดทบทวนเรื่องต่างๆ ในชีวิตคนเรา ไม่สิ ต้องเรียกว่าเรื่องต่างๆ ในชีวิตแมวต่างหากเมื่อเริ่มเข้าสู่ยามดึกไฟที่เคยส่องสว่างก็ค่อยๆ ถูกดับลงทีละดวง บรรยากาศรอบๆ ก็เงียบสงัดลง ไม่มีเสียงรบกวนจากโทรทัศน์ ไม่มีเสียงพูดคุยไฟจากบ้านมนุษย์ถ ้าชิวเซี่ยงหยางยังคงเปิดอยู่ เวลาไม่ถึงตีหนึ่งตีสองไม่มีทางนอนคืนนี้เจิ้งทั่นไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด เขานั่งอยู่ที่ระเบียง
