เวลาเราทำเรื่องเดิมซ ้าๆ ทุกวันจะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปไวมากทุกวันตอนเช้าเจิ้งทั่นจะไปวิ่ง ขึ้นบันได ปีนต้นไม้ ฝึกกระโดด…ปฏิทินแขวนในบ้านของครอบครัวเจียวถูกเปิดไปถึงเดือนตุลาคมแล้ว พอเจิ้งทั่นมองปฏิทินถึงได้พบว่านี่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย นับตั้งแต่มาที่นี่ก็เป็นเวลาห้าเดือนแล้วเจิ้งทั่นงอมือจนกรงเล็บที่แหลมคมโผล่ออกมา กรงเล็บนี้ดูแล้วก็ไม่ได้แตกต่างจากแมวตัวอื่นเท่าไร แต่เขารู้ดีว่าตอนนี้มันค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป อย่างน้อยก็ต่างจากเมื่อสองเดือนก่อน เขาไม่ได้ตั้งใจฝนมัน และก็ไม่ได้ตัดมันให้สั้นลง พอเล็บยาวออกมามันก็จะถูกฝนไปในตัวระหว่างการฝึก พองอกมาอีก ก็ฝนอีกกรงเล็บของแมวเป็นสิ่งที่แปลกประหลาด มันทั้งแหลมคมและยืดหดได้ดั่งใจ เคยมีคนบอกว่ากรงเล็บของแมวก็เหมือนมีดพกสวิส และการที่เจิ้งทั่นหมั่นฝึกอยู่ตลอดก็เพื่อต้องการให้มีดพกของตัวเองนั้นแหลมคมยิ่งขึ้นเจิ้งทั่นรู้ว่าตัวเขานั้นแตกต่างจากแมวตัวอื่น หลังจากที่พ่อเจียวหย่วนบอกว่าแมวจะไม่ไวต่อรสหวาน แต่เขากลับแยกออกมาได้อย่างชัดเจน หลายอย่างที่แมวอื่นกินไม่ได้เขากลับกินได้ โดยที่ไม่เป็นอะไร ยิ่งไปกว่านั้นมนุษย์ยังถกเถียงกันอยู่ว่าตกลงแมวตาบอดสีหรือไม่ เขาไม่รู้ว่าแมวตัวอื่นเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยเขาก็แยกสีออกได้อย่างชัดเจนต่อมาก็เรื่องกรงเล็บ แมวตัวอื่นต่อให้ฝึกฝนมาตลอดก็ใช่ว่าจะมีแรงเยอะได้อย่างเจิ้งทั่น กรงเล็บก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนแปล
