สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเจิ้งทั่นคือ ลูกหมาสองตัวตัวหนึ่งซุกอยู่ข้างๆ อาหวง ส่วนอีกตัวเพิ่งจะวิ่งมาพลางเห่าไปด้วย จากนั้นมันก็เริ่มงับหูอาหวง แต่คงไม่ได้ออกแรงเท่าไรไม่อย่างนั้นอาหวงคงจะไม่ตอบโต้แบบนั้นแน่ดูสภาพของทั้งสามตัวแล้วก็รู้ว่าไม่ใช่แค่เพิ่งรู้จักกันวันเดียวแน่ เจิ้งทั่นลองนึกดู ลูกหมาแปลกหน้าสองตัวนี้คงจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่เขาไม่อยู่สองวันนั้นแน่ๆเจิ้งทั่นกระโดดขึ้นไปหมอบบนต้นไม้ที่อยู่ด้านข้าง เจ้าของลูกหมาสองตัวนี้คงจะอยู่ใกล้ๆ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นบ้านไหนที่เลี้ยงเจ้าสองตัวนี้ผ่านไปครึ่งชั่วโมง คนแก่สองสามคนก็เดินเข้ามา มีสองคนที่ถือเชือกจูงสุนัขอยู่ในมือฟังจากบทสนทนาของพวกเขา เจิ้งทั่นก็เข้าใจแล้วว่าทำไมลูกสุนัขสองตัวนี่ถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่คุณตาสองคนนี้ คนหนึ่งแซ่หลี่ อีกคนแซ่เหยียน คนแรกเป็นศาสตราจารย์ที่เกษียณแล้วของคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพที่ทำวิจัยเกี่ยวกับพฤกษศาสตร์ มักจะไปเดินเล่นที่สวนเพาะชำของศาสตราจารย์หลันอยู่บ่อยๆ ดังนั้นเจิ้งทั่นยังพอคุ้นหน้าอยู่บ้าง อีกทั้งท่านยังอาศัยอยู่ชั้นหนึ่งตึกเดียวกับบ้านอาหวงอีกด้วย บางครั้งถ้าอาหวงเข้าตึกไม่ได้ก็จะไปบ้านของท่านแทนส่วนคุณตาแซ่เหยียน เจิ้งทั่นเคยเจออยู่ที่นี่หลายครั้ง แต่ก็ไม่คุ้นเคยนัก ท่านไม่ได้อยู่คณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพช่วงหลายวันมานี้บริเวณที่พักบุคลากรแห่งนี้ได้เกิดคดีลักทรัพย์ขึ้นหลาย
