ังถือพัดขนนกสีแดงสดเต้นอยู่กับเพื่อนๆ ดูเหมือนว่าใกล้จะจบลงแล้วพวกเขาจะเลิกก่อนเวลาเข้าเรียนครึ่งชั่วโมง จะได้ไม่รบกวนเวลาเรียนของนักศึกษาคุณยายจ๋ายกำลังทำท่าทางสะบัดพัด พอหมุนตัวหันมาก็เห็นเจิ้งทั่นที่กำลังวิ่งพลางอ้าปากหอบไปด้วย จนเกือบจะสะบัดพัดตก คุณยายจ๋ายมาเต้นรำพัดตรงนี้หลายครั้งก็ยังไม่เคยเห็นเจิ้งทั่นแถวนี้ในเวลานี้เลยสักครั้ง ท่านนึกไม่ถึงว่าเจิ้งทั่นจะออกมาวิ่งไกลขนาดนี้ อย่างไรเสียแถวนี้เป็นโซนตึกเรียน ปกติไม่ค่อยมีแมวมาวิ่งเล่นเท่าไรเจิ้งทั่นไม่มีอารมณ์จะสนใจสีหน้าของคุณยายจ๋ายเท่าไร ถึงจะเป็นการวิ่งเหยาะๆ แต่วิ่งมาถึงตรงนี้ก็เหนื่อยพอตัวแล้ว เขาไม่เคยวิ่งแบบนี้มาก่อน อยู่ๆ พอมาวิ่งมันทรมานเสียจนไม่รู้จะว่ายังไง ทางช่วงแรกที่วิ่งผ่านมายังโอเค รอบๆ พอจะมีอะไรให้ดูบ้าง แต่พอถึงทางช่วงหลังเริ่มรู้สึกยิ่งวิ่งยิ่งท้อเว่ยเหลิงผ่อนความเร็วลง เจิ้งทั่นยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆพูดแล้วว่าจะออกกำลัง ก็ต้องอดทน อยากจะไปในที่ที่ไกลขึ้น ก็ต้องยืนหยัดต่อไปทั้งหมดนี่ก็เพื่อตัวเองทั้งนั้น!พอวิ่งครบรอบเจิ้งทั่นก็ไปนอนกลิ้งพักผ่อนที่สนามหญ้าเขารู้ว่าที่สนามหญ้าใหญ่มีก๊อกน ้าอยู่ ไปดื่มน ้าก่อนแล้วค่อยว่ากันเว่ยเหลิงไม่ได้พัก เขาไปเล่นบาโหน จากนั้นก็พาเจิ้งทั่นออกวิ่งต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอครบรอบก็ไปเล่นบาโหนอีกเจิ้งทั่นนั่งพักที่ข้างๆ ก๊อกน ้า เขาดื่มน ้าแล้วหันไปมองก็พบว่าเว่ยเหลิงออก
