่พอเจิ้งทั่นมาที่นี่จึงได้รู้ว่าอาหารสัตว์เลี้ยงก็เป็นที่ต้องการของตลาด อีกทั้งลูกค้าก็มีมากด้วยเช่นกัน จังหวะการใช้ชีวิตของคนเมืองเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามสภาพเศรษฐกิจที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ตัวคนเองยังดูแลตัวเองได้ไม่ทั่วถึง แม้อยากจะเลี้ยงแมวก็ต้องคิดแล้วคิดอีกว่าจะเลี้ยงยังไงให้รอดเจิ้งทั่นไม่ใช่คนที่มีหัวการค้าไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้แต่เขาเชื่อว่าถ้าเรื่องนี้ทำออกมาดีมันจะกอบโกยเงินได้มากเลยทีเดียวเจิ้งทั่นไม่กินอาหารแมว เขากินอาหารเหมือนกับที่ครอบครัวเจียวกิน เรื่องที่โชคดีที่สุดนับตั้งแต่ที่เขากลายเป็นแมวก็คือกระเพาะที่ค่อนข้างแข็งแรง อีกทั้งการถ่ายโฆษณาก็ไม่แน่ว่าจะต้องกินอาหารแมวว่ากันตามจริง การถ่ายโฆษณาง่ายๆ ไม่ได้เป็นเรื่องที่เหลือบ่ากว่าแรงของเจิ้งทั่นนัก เพราะมันก็เป็นแค่โฆษณาอาหารสัตว์จากที่เอกสารบอก การเผยแพร่จะเริ่มจากฉายบนอินเตอร์เน็ตหากได้รับผลตอบรับดีก็จะมีภาคต่ออย่างแน่นอนโฆษณาครั้งแรกค่อนข้างเป็นอะไรที่ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ลองทำทดลองตลาดดู สาเหตุที่เสี่ยวกัวเลือกเจิ้งทั่นนั้นตัวเขาเองก็รู้ดีว่าเป็นเพราะงบมีจำกัด ประหยัดได้ก็ประหยัด ต่างชาติทำหนังเรื่อง ‘สงครามพยัคฆ์ร้ายขนปุย (Cats and Dogs)’ ใช้งบเทียบเท่าค่าอาหารสัตว์ไม่รู้กี่ตัน ถึงแม้เสี่ยวกัวจะถ่ายแค่โฆษณาทดลองตลาด แต่ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายในระดับหนึ่ง และแน่นอนว่าเจิ้งทั่นดูเป็นแมวที่แตกต่างจากแมวตัวอื่นจึงได้รับเลือ
