่มเลือนรางขึ้นเรื่อยๆเซียวฮั่นรู้ว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป สิ่งที่รอคอยเขาอยู่คงมีเพียงหนทางแห่งความตายถึงขั้นว่าจิตวิญญาณแท้จริงของเขาในตอนสุดท้ายจะหายลับไปท่ามกลางวัฏจักรแห่งกาลเวลา“ภพนี้ สิ่งที่น่าเสียดายที่สุดเพียงอย่างเดียวคือมิอาจได้พบกับศิษย์น้องหญิงอีกครั้ง!”เมื่อจิตสำนึกรู้เลือนรางจนหมดสิ้น และจิตวิญญาณแท้จริงกำลังจะดับสลาย เบื้องหลังของเซียวฮั่นมีเงามายาสายหนึ่งปรากฏขึ้นเงาร่างสายนี้คือร่างแห่งตัวข้าที่แท้จริงของเซียวฮั่น การปรากฎตัวของเขาราวกับทะลุย้อนเวลามาจากสายธาราแห่งกาลเวลาในอนาคตเงาร่างสายนี้จ้องมองเซียวฮั่นซึ่งจิตวิญญาณแท้จริงและจิตสำนึกรู้กำลังจะดับสลายคนสะบัดฝ่ามือหนึ่งครา พลังแห่งเต๋าอันน่าพรั่นพรึงเกินบรรยายแผ่ปกคลุมออกมาทันที
ทันใดนั้นจิตวิญญาณแท้จริงของเซียวฮั่นก็ได้ก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้นอีกครั้ง จิตสำนึกรู้หวนกลับคืนมาอีกครา ถึงขั้นว่าแม้แต่ร่างเต๋าอมตะก็ถูกปั้นขึ้นมาใหม่“การออกมือครั้งสุดท้าย โชคชะตายังคงอยู่ในมือของตัวเจ้าเอง”เงามายาคลี่ยิ้ม เงาร่างที่ก้าวข้ามผ่านสายธาราแห่งกาลเวลาหายลับไปจากจุดเดิมหลังจากที่เงามายาหายลับไป จิตสำนึกรู้ของเซียวฮั่นจึงกลับมาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังแห่งเต๋าอันมิมีประมาณบนร่างของตนใบหน้าก็ฉายแววตื่นตะลึงและคาดไม่ถึงออกมา“เกิดอะไรขึ้น? ข้าควรตายไปแล้วไม่ใช่หรือ?”คนสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังแห่งเต๋าอ
