มืดมิดคำรามลั่น พลังแห่งวิถีความตายสั่นไหว จากนั้นพลังแห่งวิถีโกลาหลและวิถีภัยพิบัติก็กวาดล้างออกมาทุกครั้งที่ใบมีดมรณะแห่งความมืดกวัดแกว่ง ก็ได้ทิ้งบาดแผลสีดำคล˺าสายหนึ่งไว้บนร่างเต๋าอมตะของเซียวฮั่น บาดแผลดังกล่าวราวกับเป็นรูแผลอันเกิดจากกายเนื้อของเซียวฮั่นที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยตอนนี้การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองหลุดพ้นจากทุกสิ่งไปแล้วทุกอย่างล้วนแล้วแต่สูญสลาย ไร้ซึ่งกาลเวลา ไร้ซึ่งมิติ ไม่มีทั้งความเป็นตายและวัฏสงสารสำหรับคนทั้งสอง ความเป็นตายและวัฏสงสารเป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อมไปแล้วตอนนี้รอยกระบี่ปรากฏบนกายเนื้อของเจ้าแห่งความมืดมิดมากมายจนนับไม่หวาดไม่ไหว รอยกระบี่แต่ละสายล้วนเจาะทะลุร่างของเขา ประหนึ่งว่าต้องการฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้นๆ อย่างไรอย่างนั้น
และบนร่างของเซียวฮั่นก็มีบาดแผลสีดำคล˺าเรียงรายถี่ยิบ คนทั้งร่างดูคล้ายกับถูกความมืดดูดกลืนเข้าไปจนหมดสิ้นแล้วก็มิปาน“มิดับสูญตลอดกาล!”วิชาเทพอมตะนิรันดร์โคจร พลังแห่งวิถีเต๋ากลอกกลิ้ง ขณะที่เซียวฮั่นกำลังจะกลายเป็นร่างแห่งความมืด เขาก็ฟื้นคืนดังเดิมในชั่วพริบตาร่างเต๋าอมตะ ต่อให้ฟ้าดินดับสลาย ร่างไม่มีวันสูญสิ้น มิดับสูญตลอดกาล ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ แม้จะเหลือเส้นผมเพียงหนึ่งสาย เซียวฮั่นก็สามารถฟื้นฟูร่างเต๋าอมตะของตนขึ้นมาได้ในชั่วลมหายใจเดียวส่วนเจ้าแห่งความมืดมิด ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถฟื้นฟูร่างเต๋าแห่งความมืดได้เช่นเซียวฮั่น
