ทว่าเจ้าแห่งความมืดมิดกลับไม่จำเป็นต้องฟื้นฟูร่างเต๋าแห่งความมืดของตนเลย เพราะเขาก็คือผู้ควบคุมความมืด เป็นผู้ถือครองความมืด ร่างเต๋าของเขาก็คือความมืดมิดอันมิมีประมาณ“ครืน!”ทันทีที่เซียวฮั่นฟื้นฟูร่างเต๋าอมตะของตนขึ้นมา เจ้าแห่งความมืดมิดก็สลายร่างเต๋าแห่งความมืดของตน จากนั้นเจ้าแห่งความมืดมิดจึงหลอมรวมตนเองเข้ากับความมืดมิดชั่วนิรันดร์อันมิมีประมาณ
ยามนี้เจ้าแห่งความมืดมิดก็คือผู้ถือครองความมืดชั่วนิรันดร์อันมิมีประมาณตราบใดที่ความมืดดำรงอยู่ เขาเจ้าแห่งความมืดมิดก็ไม่มีวันดับสูญตอนนี้เซียวฮั่นยืนตระหง่านตรงหน้าความมืดอันมิมีประมาณ สิ่งที่เขากำลังเผชิญหน้าคือความมืดอันมิมีประมาณและความเงียบงันอันโดดเดี่ยวเกินบรรยาย“ผู้พลิกสวรรค์ ข้าเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่า เจ้าจะทำให้ความมืดมลายหายไปได้เยี่ยงไร!”เสียงเฉยชาดังก้องไปในความมืดอันมิมีประมาณ เจ้าแห่งความมืดมิดไม่กังวลสักนิดว่าเซียวฮั่นจะสามารถทำลายความมืดความมืดดำรงอยู่ชั่วกาล ยามที่ฟ้าดินยังไม่ถูกเบิก โลกหงเหมิงและโลกหมื่นเทพยังมิได้ปรากฏขึ้นมา ใต้หล้าก็มีความมืดอันมิมีประมาณแล้วแม้จะกล่าวว่าเจ้าแห่งความมืดมิดคือร่างจำแลงของวิถีแห่งความมืดมิดที่เพิ่งปรากฏกายหลังจากเบิกโลกหมื่นเทพและโลกหงเหมิง ทว่าในฐานะของผู้ถือครองความมืด เจ้าแห่งความมืดมิดสามารถใช้งานพลังความมืดอันมิมีประมาณได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
กล่าวได้ว่าต่อให้เจ้าแห่งความมืดมิ
