รึงที่สามารถเย้ยหยันใต้หล้าออกมา“ท่านผู้อาวุโส!”เมื่อเห็นจ้านตี้ออกมือ ไม่ว่าไป๋จื้อไจ้หรือเย่ฉางเฟิงต่างเอ่ยขึ้นด้วยน˺าเสียงยำเกรง“พวกเจ้าทั้งสอง ดูท่าทางการทะลวงขอบเขตเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษคงจะสำเร็จได้ในไม่ช้านี้แล้ว ช่างเป็นศิษย์ที่เก่งกาจกว่าครูยิ่งนัก!”จ้านตี้กุมฝ่ามือหนึ่งครา หอกรบที่แทงสังหารเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษเลี่ยฮั่วก็กลับเข้ามาในมือของเขาอีกครั้ง ทันใดนั้นเขาก็คลี่ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นกับเย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้“ท่านผู้อาวุโสชมพวกเราทั้งสองเกินไปแล้ว!”ได้ยินเช่นนั้น ไม่ว่าเย่ฉางเฟิงหรือไป๋จื้อไจ้ต่างก็หัวเราะอย่างขมขื่นชื่อเสียงของจ้านตี้ ล้วนแต่อาศัยความสามารถทั้งสิ้น หากไม่ใช่เพราะจ้านตี้ถูกเจ้าแห่งความมืดมิดและเจ้าแห่งความตายปิดผนึกมาเป็นเวลายาวนาน เขาก็คงจะทะลวงขอบเขตไปได้นานแล้ว
จ้านตี้คือเทพไร้พ่ายที่ผู้อยู่ในขอบเขตระดับเดียวกันมิอาจโจมตีให้พ่ายแพ้อีกทั้งการออกด่านในครั้งนี้ของจ้านตี้หมายความว่าอย่างไร เย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้ต่างรู้ดีกว่าใคร เพราะจ้านตี้ได้ทำการปิดด่านตาย ทว่าวันนี้กลับออกมาจากด่าน นั่นหมายความว่า จ้านตี้ได้ก้าวสู่ขั้นผู้ถือครองแห่งวิถีเต๋าเรียบร้อยแล้วเรื่องนี้หากกล่าวออกไป จะต้องทำให้คนรู้สึกสั่นสะท้านเกินบรรยายอย่างแน่นอนแน่นอนว่าเรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับป้ายแห่งเต๋าของเซียวฮั่นอย่างมาก พรสวรรค์ของจ้านตี้คงไม่ต้องเอ่ยให้มากความ เมื่อกวาดตาม
