เทพศักดิ์สิทธิ์บรรพบุรุษหรือผู้ถือครองแห่งวิถีเต๋า ก็มิอาจขัดขวางการย่างกรายของพวกเขาได้“สิ่งที่ควรเกิด ในที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว สงครามครั้งสุดท้าย ดูท่าทางข้าเองก็คงหนีไม่พ้น”เจ้าแห่งชะตาเอ่ยพลางหัวเราะอย่างขื่นขม สำหรับชะตาของตนเขาได้มองเห็นจุดจบมานานแล้วส่วนเซียวฮั่นก็ค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างเงียบๆ เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าเจ้าแห่งความมืดมิดและเจ้าแห่งการดูดกลืนจะลงมือกับโลกหมื่นเทพรวดเร็วเช่นนี้บางทีพวกเขาทั้งสองอาจทนรอไม่ไหวแล้วแต่โลกหมื่นเทพกลับไม่ได้เตรียมตัวแม้แต่น้อย แม้แต่เซียวฮั่นเองเขาก็เพิ่งจะเริ่มเตรียมตัวเช่นกันทั้งหมดนี้ล้วนแต่อยู่เหนือความคาดหมายของเซียวฮั่นทั้งสิ้นแต่ก็เป็นดังที่เจ้าแห่งชะตากล่าว สิ่งที่ควรเกิดในที่สุดก็ต้องเกิด มิอาจมีผู้ใดขัดขวางและหลีกเลี่ยงได้
อย่างน้อยพวกเขาก็ยังพอมีโอกาสรอดหนึ่งสาย ถึงแม้โอกาสรอดนี้จะเลือนราง ถึงขั้นทำให้เซียวฮั่นไม่กล้ากอดความหวังอันเล็กน้อยนี้ไว้ก็ตามแต่ต่อให้โอกาสรอดนี้จะเลือนรางเพียงใด เซียวฮั่นก็จะไม่ยอมแพ้และไม่ยอมนั่งงอมืองอเท้าเช่นกัน!
