้ขลาดกลัวและหน้าเปลี่ยนสีเพราะความตายที่กำลังเยื้องกรายเข้ามาแต่อย่างใดเย่ฉางเฟิงก็เช่นเดียวกัน ตอนนี้ไม่เพียงแต่มิหวั่นเกรงเพราะการมาถึงของความตาย ทว่าใบหน้ากลับประดับไว้ซึ่งรอยยิ้ม ไหสุราปรากฏขึ้นมาในมือไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดเมื่ออยู่ตรงหน้าความตายที่กำลังเยื้องกรายเข้ามา เย่ฉางเฟิงก็ไม่ลืมที่จะจิบสุราเลิศรสหนึ่งคำ เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับชีวิตของเขา
กล่าวได้ว่าเย่ฉางเฟิงและไป๋จื้อไจ้ในตอนนี้ต่างเผชิญหน้ากับความตายอย่างสงบนิ่ง ชั่วขณะนี้คนทั้งสองหาได้มีจิตใจหวั่นเกรงต่อความตายไม่และตอนนี้ลมปราณบนร่างของคนทั้งสองก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ประหนึ่งว่าคนทั้งสองหลุดพ้นจากทุกสิ่งไปแล้วก็มิปานเมื่อคนผู้หนึ่งเพิกเฉยต่อความเป็นตายโดยสิ้นเชิง เช่นนั้นเขาก็หลุดพ้นจากทุกสิ่งแล้ว ความเป็นตายล้วนไม่หวั่นเกรง เช่นนั้นโลกหล้าก็ไม่มีสิ่งใดสามารถขัดขวางคนผู้นี้ได้แล้วจริงๆ!
