เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว กัวปู้ชิวได้แต่กัดฟันสู้และฉีกหน้าหลิวอู๋เสีย ท้าทายอย่างเปิดเผย
จักรพรรดิหันมองไปที่หลิวอู๋เสีย ขอความเห็นจากเขา
หากอาการคนป่วยไม่ตรงกับที่หลิวอู๋เสียพูด เขาจะต้องถูกเหล่าหมอหลวงรุมโจมตีแน่นอน
แม้หลิวอู๋เสียจะเดาสาเหตุคนโรคถูก แต่หากรักษาเขาไม่ได้ ก็จะถูกพวกกัวปู้ชิวเยาะเย้ยเช่นกัน
แผนซ้อนแผน กัวปู้ชิวขุดหลุมพรางทีละหลุมเพื่อกำจัดหลิวอู๋เสีย เผลอเพียงนิดเดียวคงต้องตายอย่างอนาถ
หลิวอู๋เสียพยักหน้าส่งสัญญาณให้จักรพรรดิไม่ต้องกังวล กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ไม่อาจทำอะไรเขาได้
“เชิญเขาเข้ามาเถอะ!”
เมื่อได้รับอนุญาตจากหลิวอู๋เสีย จักรพรรดิทรงอนุญาตให้คนป่วยเข้ามาในท้องพระโรง
เหล่าขุนนางที่อยู่ด้านล่างต่างซุบซิบกัน “พวกเจ้าคิดว่าที่หลิวอู๋เสียพูดเป็นความจริงหรือไม่ เพียงแค่ดูอาการก็คาดเดาโรคได้ นี่มันแปลกเกินไปแล้ว”
ขุนนางจากกรมอาญาและกรมทหารหลายคนมารวมตัวกัน ส่วนใหญ่ล้วนสวามิภักดิ์ต่ออ๋องยงเสียน ด้านขวามือที่นั่งอยู่ล้วนเป็นขุนนางที่ทรงอำนาจ
