พบเจอศัตรูก็มากมาย ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับคู่ต่อสู้ที่อวดดีเช่นนี้ บังคับให้หลิวอู๋เสียปลิดชีพตัวเอง
“ข้าเลือกทางที่สาม ฆ่าพวกเจ้า แล้วโยนพวกเจ้าลงจากภูเขา”
เจตจำนงสังหารอันไร้ขอบเขตปกคลุมท้องฟ้า หลิวอู๋เสียเกิดความปรารถนาที่จะฆ่าอย่างแรงกล้า ดาบเสียเหรินในมือปลดปล่อยรัศมีดาบที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
หวังซินหมิงโกรธมาก เข้าร่วมสำนักศึกษาจักรวรรดิมานานหลายปี ยังไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้ หลิวอู๋เสียนับเป็นคนแรก
“หลิวอู๋เสีย เจ้าทำให้ข้าโกรธแล้ว ข้าจะทำให้เจ้าตายทั้งเป็น!”
ถูกโต้แย้งต่อหน้าผู้อื่นเป็นครั้งแรก หวังซินหมิงอับอายขายหน้าอย่างมาก
บรรยากาศยิ่งตึงเครียดมากขึ้น มีคนอีกสิบกว่าคนรีบลงมาจากภูเขา ต้องการทราบว่าเกิดอะไรขึ้น
“หวังซินหมิงทะเลาะกับหลิวอู๋เสียได้อย่างไร?”
ศิษย์ที่รีบมาต่างงุนงง หลิวอู๋เสียทำสิ่งต่าง ๆ อย่างโหดเหี้ยม แต่ก็ไม่ใช่คนที่ฆ่าคนอย่างไร้ความปรานี ทุกคนรู้เรื่องนี้ดี
หวังซินหมิงเป็นฝ่ายไปหาหลิวอู๋เสียเอง วิ่งไปหาเรื่องถึงที่ของเขา แบบนี้ก็พูดลำบากหน่อย
