วล
“ไม่เป็นไร” ยายเฒ่าหลิวกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความแน่วแน่ แต่ในใจกลับถอนหายใจอย่างหนัก ภัยพิบัติในครั้งนี้ของหลี่ลี่ล้วนเกิดจากคำพูดของนาง หูหยุนซานมีพลังปราณที่สามารถควบคุมนางได้ หากช่วยหลี่ลี่ไม่ทัน นางจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตได้อย่างไร
“เจ้าหนู หมัดแรกข้าจะทำให้เจ้าอยู่อย่างตายทั้งเป็น!” ความกังวลของหลิวเหมยเอ๋อร์ยิ่งกระตุ้นหูเฮ่า เขารีบพุ่งเข้าหาหลี่ลี่ มือขวาเปลี่ยนจากกำปั้นเป็นจิก เหมือนนกกระเรียนจิกตรงเข้าที่หัวใจของหลี่ลี่
นิ้วทั้งห้านิ้วเปล่งแสงสีขาวจาง ๆ ราวกับสิ่ว แฝงไว้ด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทานได้
หมัดกรงเล็บกระเรียน เป็นวิชาที่ฝึกฝนได้เมื่อเข้าสู่สำนักสูงเท่านั้น ไม่สามารถเทียบเคียงกับวิชาหมัดมวยของสำนักกลางได้เลย ทำให้ศิษย์สำนักสูงสามารถแสดงพลังโจมตีและความคล่องตัวที่แข็งแกร่ง ซึ่งเป็นรองเพียงผู้ฝึกยุทธ์เท่านั้น
“อย่า!” หลิวเหมยเอ๋อร์ร้องด้วยความตกใจ พยายามจะพุ่งตัวออกไป แต่ถูกท่านยายหลิวขวางไว้ นางได้แต่ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของท่านยายหลิว ไม่กล้ามองดูสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
ในเวลานี้หูหยุนซานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดหาทางว่าจะไปหาใครมาจัดการเรื่องราวต่อจากนี้ ส่วนเรื่องที่จะหยุดยั้ง “การทำร้ายร่างกาย” ฝ่ายเดียวเช่นนี้ เขาไม่เคยคิดถึงมันเลย
ปฏิกิริยาของทุกคนล้วนไม่รอดพ้นสายตาของหลี่ลี่ มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มเยาะหยัน ต่อสู้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ตราบใดท
