ี่ไม่ฆ่าหูเฮ่า แม้จะบาดเจ็บสาหัสก็ไม่น่าจะถูกลงโทษรุนแรง สิ่งนี้ทำให้หลี่ลี่สามารถลงมือได้อย่างอิสระมากขึ้น
“คอยดูข้าหักกรงเล็บที่น่าภูมิใจของเจ้านะ!” หมัดกรงเล็บกระเรียนจู่โจมเข้ามาใกล้ตัวของหลี่ลี่ หลี่ลี่ส่งเสียงเย็นชาในใจ รีบรวบรวมพลังวิชาฤทธิ์เทพมังกรสวรรค์ ถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วพุ่งเข้าหา ปล่อยหมัดทลาย•ชงเข้าใส่หูเฮ่าอย่างจัง
ตึง!
หมัดปะทะกัน เกิดเสียงดังสนั่น
อ๊าก!
เสียงกรีดร้องดังขึ้น ใบหน้าของหูเฮ่าบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว เหงื่อเม็ดโตไหลรินลงมาไม่ขาดสาย แขนขวาอ่อนแรงลงทันที แม้จะไม่หัก แต่กระดูกก็คงจะร้าวอย่างแน่นอน
หูเฮ่าก็มีประสบการณ์การต่อสู้มาอย่างโชกโชนเช่นกัน เมื่อแขนถูกโจมตีจนบาดเจ็บ เขารู้ดีว่าไม่สามารถต่อสู้กับหลี่ลี่ได้อีกต่อไป จึงรวบรวมพลังเฮือกสุดท้าย ยันปลายเท้ากับพื้น พุ่งตัวถอยหลังอย่างรวดเร็ว
“ยังไม่ทันกลายเป็นหัวหมู คิดจะหนีหรือ?” หลี่ลี่ส่งเสียงเย็นชา ใช้แรงที่เท้า ไล่ตามหูเฮ่าไปอย่างรวดเร็ว
ไหน ๆ ก็ทำให้คนของตระกูลหูขุ่นเคืองแล้ว หลี่ลี่ก็ไม่คิดจะเกรงใจ เก็บเกี่ยวผลประโยชน์คืนมาบ้างก็ไม่เลว
ร่างของเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับแมวป่า ผสานวิชาตัวเบาของวิชาฝ่ามือแมวป่าเข้ากับวิชาหมัดเก้าทลาย เพียงพริบตาเดียวก็พุ่งทะยานออกไปไกลกว่าสิบจั้งแล้ว
เขาเอื้อมมือคว้าชายเสื้อของหูเฮ่า ดึงกลับมา จากนั้นหลี่ลี่ก็เหวี่ยงหมัดขวาเข้าใส่หูเฮ่าอย่างแรง
“เจ้าหนู แกกล้าหรือ!” เสียงต
