วาดดังขึ้นข้างหู หูหยุนโปเป็นห่วงความปลอดภัยของบุตรชาย ไม่สนใจว่าจะถูกมองว่ารังแกเด็ก รีบพุ่งเข้ามา หวดหมัดใส่หลี่ลี่
ผั้วะ!
หมัดขวาของหลี่ลี่กระแทกเข้าที่ใบหน้าด้านซ้ายของหูเฮ่าอย่างจัง ในขณะเดียวกันก็สะบัดมือซ้ายเล็กน้อย โยนร่างของหูเฮ่าไปทางซ้าย
ตึง!
เสียงกระทบกันเบา ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง หลี่ลี่มองอย่างเฉียบคม เห็นทุกการเคลื่อนไหว ส่งใบหน้าด้านขวาของหูเฮ่าเข้าปะทะกับหมัดของหูหยุนโปอย่างแม่นยำ แม้ว่าหูหยุนโปจะรีบหดมือกลับ แต่พลังของหมัดนี้ก็ไม่ด้อยไปกว่าหมัดของหลี่ลี่เลย
ผลักหูเฮ่าเข้าไปในอ้อมแขนของหูหยุนโป หลี่ลี่ก็รีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าของหูเฮ่าบวมแดงขึ้น กลายเป็นรูปหัวหมูอย่างชัดเจน
“ห่างกันถึงสองระดับ แต่นี่เป็นผลลัพธ์ที่เป็นไปได้งั้นหรือ?” ท่านยายหลิวมองดูฉากจบที่ไม่คาดฝัน พึมพำด้วยความอ้ำอึ้ง
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!” หูหยุนซานขยี้ตาอย่างแรง ก็ยังไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่พึ่งพาอาวุธ ไม่พึ่งพายาที่เพิ่มพลังได้ในพริบตา ผู้มีการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับแปดถูกคนที่อยู่ในระดับหกโจมตีอย่างรุนแรงจนบาดเจ็บ สิ่งนี้ทำลายความรู้ความเข้าใจของหูหยุนซานเกี่ยวกับการฝึกฝนพลังปราณโดยสิ้นเชิง
ผู้ฝึกฝน หากห่างกันหนึ่งระดับ ก็แทบจะเป็นความแตกต่างระหว่างฟ้ากับดิน ไม่อาจพลิกกลับได้หากไม่ใช้พลังจากภายนอก
“เจ้าหนู ข้าจะฆ่าแก!” ต่างจากคนอื่น ๆ พ่อลูกย่อมผูกพัน หูหยุนโปรู้สึกโกรธอย่าง
