ทั้งสามคนมีสีหน้าเปลี่ยนไป
“พิษชนิดหนึ่ง?”
อาหารที่จักรพรรดิเสวยทุกวันล้วนผ่านการทดสอบเป็นพิเศษ เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นพิษ
“ใช่แล้ว โดนพิษ!”
หลิวอู๋เสียยืนยันอีกครั้ง พิษชนิดนี้หายากมาก นอกจากเขาแล้ว ในราชวงศ์ต้าเยี่ยนคงไม่มีใครแก้ได้
ตั้งแต่ก้าวเข้าไปในห้องบรรทม เขาก็พบความผิดปกติแล้ว
“อู๋เสีย เจ้าพูดให้ชัดเจนหน่อยสิ องค์จักรพรรดิโดนพิษอะไร?”
เฉินยวี่เซิงมีสีหน้าร้อนรน อยากรู้ว่าใครเป็นคนวางยาพิษจักรพรรดิกันแน่
ฟ่านเจินสีหน้าประหลาดใจ แม้แต่เขาเองก็ยังไม่พบต้นตอของปัญหา หลิวอู๋เสียรู้ได้อย่างไรว่าจักรพรรดิทรงถูกพิษ
“พวกท่านรู้หรือไม่ว่าเครื่องหอมชนิดนี้เรียกว่าอะไร”
ทันใดนั้นหลิวอู๋เสียก็เดินตรงไปยังกระถางธูปใบหนึ่ง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยออกมาจากข้างใน ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งห้องบรรทม
“นี่เรียกว่าธูปสงบจิต มีสรรพคุณช่วยสงบจิตสงบใจ”
เฉินยวี่เซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือว่าปัญหาจะอยู่ที่ธูปสงบจิตกัน?
ธูปสงบจิตผลิตขึ้นในอาณาจักรเทียนเซียง ผลผลิตในแต่ละปีมีจำกัดมาก เพียงพอสำหรับราชวงศ์ของหลายอาณาจักรใหญ่โดยรอบเท่านั้น ราคาจึงแพงมาก
