ทหารยามทั้งห้าคนเปลี่ยนเป้าหมายอย่างกะทันหัน พวกเขายกดาบยาวพุ่งเข้าหาอ๋องหรูหยาง หมายจะฆ่าแล้วค่อยรายงานทีหลัง โยนความผิดว่าอ๋องหรูหยางบุกรุกวังหลวง แม้ตายก็ไร้ค่า
สถานการณ์ไม่เป็นผลดีต่ออ๋องหรูหยางและฮูหยินเลย พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรูห้าคนพร้อมกัน โอกาสชนะแทบจะเป็นศูนย์
ทหารยามทั้งห้าคนนี้น่าจะเป็นยอดฝีมือที่อ๋องยงเสียนเลี้ยงดูไว้ และส่งมาประจำการที่นี่ ทุกคนมีฝีมือไม่ธรรมดา
เฉินยวี่เซิงยังไม่ทันได้ลงมือ หลิวอู๋เสียก็เคลื่อนไหวแล้ว
เวลาเหลือน้อย ต้องรีบเข้าสู่วังหลวงให้เร็วที่สุด เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น หากไปช้ากว่านี้ ทุกอย่างคงสายเกินแก้ไข
เฉินยวี่เซิงและฮูหยินคงไม่เป็นไร เป้าหมายที่แท้จริงของคนทั้งห้าคือการขัดขวางไม่ให้เข้าไปในวัง
ถ้าฆ่าได้ก็ฆ่า ถ้าฆ่าไม่ได้ก็ถ่วงเวลาไว้
ดาบเสียเหรินถูกชักออกมา ทหารยามทั้งห้าคนหยุดนิ่งในเพียงดาบเดียว ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้
รอยแผลบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนลำคอของทุกคน พวกเขาถูกฆ่าด้วยดาบเดียว
ทั้งสี่คนรีบเดินไปที่ประตูเมืองโดยไม่ทันได้ครุ่นคิด และพบศพห้าศพอยู่ด้านหลังประตูเมือง พวกเขาเสียชีวิตมาเป็นเวลานานแล้ว
