แม้เฉินรั่วเยียนจะไม่ทราบว่าหลิวอู๋เสียจะรักษาโรคของท่านพ่อได้หรือไม่ แต่เมื่อเขาเอ่ยปากขึ้นมาเช่นนี้ แสดงว่าต้องมีวิธี มิเช่นนั้นคงไม่เสี่ยงเข้ามาในวังหลวงเป็นแน่
“รีบตามข้าเข้าไป!”
นางคว้ามือขวาของหลิวอู๋เสีย แล้วดึงเขาเดินตรงไปยังห้องบรรทม
“องค์หญิงสาม ชายผู้นี้มีแผนการร้าย โปรดอย่าให้เขาเข้าไปเด็ดขาด มิเช่นนั้นอาจรบกวนองค์จักรพรรดิได้”
เซวียชุนอวี่ก้าวไปข้างหน้าและขวางทางเฉินรั่วเยียน ไป๋หลินและขุนนางคนอื่น ๆ ต่างก็กรูกันเข้ามาเป็นกำแพงมนุษย์
“พวกเจ้ากล้าขวางข้า!”
เฉินรั่วเยียนโกรธจัด ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความเยือกเย็น นางคือองค์หญิงสาม พวกเขากล้าดียังไงมาขวางทางนาง?
“พวกกระหม่อมมิกล้าขวางองค์หญิงสาม เพียงแต่ชายผู้นี้ไม่อาจเข้าไปได้”
เซวียชุนอวี่ยิ้มเยาะเย้ย เมื่อจักรพรรดิสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ก็จะตกเป็นของอ๋องยงเสียน ราชวงศ์ต้าเยี่ยนจะต้องเปลี่ยนแปลงรูปแบบ บุคคลแรกที่จะถูกกำจัดก็คือเหล่าองค์ชายและองค์หญิง
“เสนาบดีเซวีย เจ้าช่างกล้ามาก อย่าคิดว่าข้าไม่รู้แผนการของเจ้า พวกเจ้าคงรอคอยวันที่ท่านพ่อของข้าสิ้นพระชนม์ เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ก่อกบฏ”
