่ชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สองถูกกวาดสมบัติไปจนเกลี้ยงแล้ว ทว่าตั้งแต่ชั้นที่สามเป็นต้นไป วัสดุสำหรับหลอมศาสตราที่ล˺าค่าเหล่านั้น กระทั่งศาสตราราชันมากมายต่างนอนนิ่งอยู่ที่มุมหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากลุ่มคนด้านหน้าไม่ได้หยิบไปแน่นอนว่าไม่ใช่พวกเขาไม่อยากเอาไป แต่เอาไปไม่ได้ มิเช่นนั้นผู้ใดจะทิ้งสมบัติมากมายขนาดนี้ไว้ในวิหาร“หึ! ข้าก็คิดว่าพวกเจ้าจะมีน˺าใจแค่ไหน ถึงได้ทิ้งสมบัติล˺าค่าไว้ให้พวกข้ามากมายขนาดนี้!”ฉายทงเทียนแทบกระอักเลือด แล้วก่นด่าออกมาเมื่อฝ่ามือได้สัมผัสกับสมบัติล˺าค่าชิ้นหนึ่ง คนที่มาต้อนรับฉายทงเทียนคือยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่สามสามท่าน หากไม่ใช่ว่าฉายทงเทียนเห็นท่าไม่ดี แล้วรีบอัญเชิญขวานอำมหิตออกมา แล้วใช้พลังของจักรวาลแห่งผู้ถือครองเฉียนคุนต่อต้านการโจมตี เกรงว่าตอนนี้เขาคงถูกยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่สามสามท่านนั้นสังหารดับไปแล้ว
ทว่าเซียวฮั่นกลับไม่ได้สนใจมากนัก แล้วยื่นมือออกไปทางศาสตราราชันชิ้นหนึ่ง นี่คือโล่ป้องกันอันหนึ่ง ซึ่งเป็นศาสตราราชันที่ใช้ในการตั้งรับเป็นหลักทว่าเมื่อฝ่ามือของเซียวฮั่นสัมผัสโล่นี้ กลับไม่มีเรื่องอันใดเกิดขึ้นคนไม่หายลับไปและไม่มียอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกออกมืออย่างที่จินตนาการไว้“นี่มันอะไรกัน เห็นผีแล้วหรือ?”เมื่อเห็นเซียวฮั่นใช้ฝ่ามือสัมผัสโล่ดวงดาว แต่กลับไม่เกิดสิ่งใดขึ้นฉายทงเทียนจึงตกตะลึงฉายทงเทียนจึงได้อัญเชิญขวานอำมหิต
