งคำก็กลายเป็นกระบี่แหลมคมหลายเล่มแล้วพุ่งโจมตีต้นไม้สูงเทียมฟ้าแต่ละต้น เมื่อถึงตอนสุดท้าย เซียวฮั่นจึงนำลายเส้นค่ายกลสายสุดท้ายสลักเข้าไปในเพลิงแห่งความว่างเปล่า ขณะที่เพลิงแห่งความว่างเปล่ากลอกกลิ้ง กระบี่ที่กลายร่างมาจากหญ้าทองคำแต่ละเล่มก็ถูกเผาจนละลายกลายเป็นความว่างเปล่าทันทีธาราดวงดาวรดดับเพลิงแห่งความว่างเปล่าและเพลิงแห่งความว่างเปล่าได้แผดเผาหญ้าทองคำอย่างบ้าคลั่ง หญ้าทองคำก็โจมตีไม้ไท่อี่อย่างบ้าคลั่งเช่นกัน ส่วนไม้ไท่อี่ก็ฝังรากเข้าไปในดินกิเลน แล้วดูดกลืนพลังของดินกิเลนเพื่อนำมาใช้ต้านการโจมตีของหญ้าทองคำส่วนดินกิเลนได้เพียงกดข่มธาราดวงดาวอย่างต่อเนื่องเพราะเหตุนี้จึงกลายเป็นฉากการพิชิตซึ่งกันและกันของธาตุทั้งห้าแขนง ทำให้เหล่ายอดฝีมือที่เดิมทีจนมุมและตกอับต่างพากันโล่งใจถึงแม้ค่ายกลห้าแขนงจะกลายเป็นการพิชิตกันของธาตุห้าแขนงแต่ค่ายกลห้าแขนงกลับไม่ถูกทำลายไปเพราะเหตุนี้ มีเพียงหารากฐานค่ายกลแห่งค่ายกลห้าแขนงออกมาได้ จึงจะสามารถทำลายค่ายกลห้าแขนงได้
โชคดีที่ค่ายกลห้าแขนงไม่มีเจ้าของค่ายกล มิเช่นนั้นเซียวฮั่นคงไม่สามารถพลิกรูปแบบวงโคจรของค่ายกลห้าแขนงให้เป็นการพิชิตซึ่งกันและกันของธาตุทั้งห้าแขนงได้กล่าวได้ว่ายอดฝีมือขั้นเทพแท้จริงแห่งโลกที่ทิ้งดินแดนลึกลับแห่งนี้ไว้ผู้นั้น ได้ทิ้งช่องทางเอาชีวิตรอดให้ผู้ที่เข้ามาในดินแดนลึกลับด้วยขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะสามารถพลิกแพลงค่ายกลห้
