าเหล่านี้ไม่มีชีวิต พวกมันจึงไม่หวั่นเกรงความตายแม้เพียงนิดเดียว และการโจมตีที่ศาสตรากึ่งเทพแท้จริงปลดปล่อยออกมาแต่ละครั้งก็ยังเทียบเคียงได้กับการโจมตีอย่างสุดความสามารถของยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่แปดที่ไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อยโดยสิ้นเชิงและศาสตราแห่งราชันทั้งสี่ชิ้นก็ทัดเทียมได้กับยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่เจ็ดใช้การโจมตีสุดกำลังไม่ขาดสาย ทั้งยังเป็นการโจมตีที่ไม่มีวันหยุดตลอดกาล เพียงแค่โอกาสที่เจ้าอยากพักหายใจก็หามีไม่ผืนพสุธาอันกว้างใหญ่ไพศาลสิบล้านพันล้านลี้แหลกละเอียดอย่างต่อเนื่อง กระทั่งอากาศในมิติก็ยังเริ่มแตกสลายภายใต้การโจมตีครั้งยิ่งใหญ่ที่น่าพรั่นพรึง หากการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เขตตงไป่ทั้งหมดก็อาจพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย“วิ้ง!”ในที่สุดเซียวฮั่นก็เคลื่อนไหว หลังจากเงาร่างของเขาเปล่งประกายวับวาว เขาก็มาอยู่ตรงหน้าหอกปีศาจที่ยอดฝีมือทั้งหมดของหอเทียนจี๋
กำลังรายล้อมเล่มนั้น พอนิ้วแตะสัมผัส ลายเส้นค่ายกลแต่ละสายก็ปรากฏขึ้นจากนิ้วมือของเขาอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะถูกเซียวฮั่นเติมเข้าไปในหอกปีศาจทันทีที่เซียวฮั่นเติมลายเส้นค่ายกลกว่าหมื่นสายเข้าไปในหอกปีศาจ หอกปีศาจก็หยุดการโจมตี แล้วจึงร่วงลงสู่ฝ่ามือของเสวียนจีจื่ออย่างสงบ“ขอบคุณน้องเซียว! พวกเราหอเทียนจี๋ติดหนี้บุญคุณของเจ้ามากเกินไปแล้ว!”ตอนนี้เทียนอู๋เลี่ยงถึงกับไม่รู้ว่าควรกล่าวสิ่งใดออกมาดี“ฮ่าๆ ถึง
