ารในน˺ามือเขาไม่ใช่มีเพียงแค่คนสองคน กระทั่งว่าแม้แต่ยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่หกก็ตกตายในมือเขามาแล้ว
“ยกเว้นครั้งก่อน!”เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ เย่เซียวก็อดตัวสั่นเทิ้มไม่ได้ เจ้าสัตว์ประหลาดนั่น ชั่วชีวิตนี้เขาจะไม่ยอมแตะต้องอีกเป็นอันขาดเขาเพิ่งได้รับข่าวมาเมื่อไม่นานนี้ว่าในเขตอิทธิพลของสำนักตี้ถูเจ้าสัตว์ประหลาดตนนั้นระเบิดตาเฒ่าชีเจวี๋ยซึ่งเป็นยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่แปดจนเกือบตาย ไม่เพียงเท่านี้ยังสังหารผู้อาวุโสสูงส่งขั้นราชันแห่งโลกระดับที่หกอีกด้วย นอกจากนี้ยังมียอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกอีกสี่คนเมื่อนึกถึงการดำรงอยู่ของเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น เย่เซียวก็ตัวสั่นสะท้าน เขายอมที่จะพบยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับที่เก้าเสียยังดีกว่า“ที่นี่แหละ!”เมื่อกลายร่างเป็นเงาร่างสายหนึ่งที่ผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกับคฤหาสน์ เย่เซียวก็จับจ้องไปที่คฤหาสน์ด้านหน้า เพราะที่นี่มีเป้าหมายที่ต้องสังหารอยู่ในรายชื่อเป้าหมายผู้นี้นามว่าฮั่วเฉินจื่อ เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นจักรพรรดิแห่งโลก ส่วนองครักษ์ที่เหลืออีกสองคน ล้วนแต่เป็นผู้ฝึกตนขั้นนักรบแห่ง
โลกระดับที่สอง หนึ่งในนั้นมีผู้ควบคุมกฏแห่งความตายหนึ่งคน และควบคุมกฏแห่งความโกลาหลหนึ่งคนสำหรับเย่เซียวแล้ว การสังหารคนทั้งสามนี้ ดุจการล้วงของออกจากกระเป๋า กระทั่งว่าสามารถทำได้อย่างไร้สุ้มเสียง ทั้งสามก็จะหลับตาไปชั่วกาล“หากจะโทษก็โทษที่เจ้าโชคไม่ด
