ดาวไม่มีหยุด ก่อนจะกล่าวอย่างชื่นชม“ใช่แล้ว อัจฉริยะระดับนี้ หลายแสนปีก็ยังไม่ปรากฏกายขึ้นแม้เพียงท่านเดียว! เพียงแต่เสียดายที่ถูกผู้อาวุโสชื่อเลี่ยนรับเข้าเป็นศิษย์เสียแล้ว!”
ผู้อาวุโสอีกท่านกล่าวด้วยความริษยาเกินบรรยาย หากฮั่วเฉินจื่อผู้นี้มิได้เป็นศิษย์ภายใต้การดูแลของชื่อเลี่ยน พวกเขาก็ยังสามารถช่วงชิงมาได้ แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับเป็นศิษย์ของชื่อเลี่ยนไปแล้ว การที่พวกเขาจะชิงตัวมาอีกจึงเป็นไปไม่ได้“ฮ่าๆ พวกเจ้าทั้งหลาย ก่อนหน้านี้มักจะคุยโวโอ้อวดต่อหน้าข้าว่าศิษย์ที่ตนรับเข้ามาอัจฉริยะอย่างนั้นอย่างนี้ คราวนี้ก็น่าจะถึงทีของข้าบ้างแล้ว”ผู้อาวุโสชื่อเลี่ยนหัวเราะพร้อมกับแสดงความภาคภูมิใจออกมาทันที ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยรับศิษย์มาก่อน รับเพียงแค่ฮั่วเฉินจื่อผู้เป็นศิษย์ในนามนี้ จนเขาถูกคนอื่นหัวเราะเยาะใส่หลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะเกิดความภาคภูมิใจบ้าง ยังดีที่ฮั่วเฉินจื่อมีความคิดความอ่านจึงเอ่ยออกมาด้วยความรุนแรงแทนเขาผู้เป็นอาจารย์“เอาล่ะ เจ้าหนุ่มผู้นี้ยังหลอมศาสตราไม่เสร็จ พวกเจ้าจับตาดูให้ดีๆ ในภายภาคหน้าเขาอาจจะช่วยเหลือพวกเจ้าได้!”ยามนี้สายตาของหลิ่วเฉินจื่อทอดลงบนร่างของเซียวฮั่น ก่อนจะเอ่ยพลางแย้มยิ้มเล็กน้อยให้กับผู้อาวุโสทั้งหมด
“อะไรกัน? ยังไม่เสร็จงั้นรึ? แต่หลอมศาสตราเสร็จแล้วนี่!นอกจากจะจัดวางค่ายกลบนศาสตรา เพียงแต่นั่นก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!”ผ
