เขาไม่กล้าเอ่ยอะไรมาก แต่สำหรับสิ่งของประเภทศาสตราวุธ พวกเขาย่อมเป็นปรมาจารย์ประเมินค่าที่มีอำนาจมากที่สุด ศาสตราวุธหรือโลหะมากมาย พวกเขาเพียงมองคราเดียวก็สามารถดูออกว่าเป็นของจริงหรือของปลอมเมื่อเดินไปเรื่อยๆ พวกเขาก็เริ่มแยกย้าย เซียวฮั่นและฉางคุนเดินๆหยุดๆ ตามฮั่วเฉินจื่อไปยังแผงขายของต่างๆ ฮั่วเฉินจื่อไม่สนใจมองวัสดุเหล่านั้นในสายตา แต่ขอเพียงเขาถูกใจ ไม่ว่าราคาเท่าใด เขาก็ไม่ลังเลที่จะซื้อแม้แต่น้อยนี่คือนิสัยเสียของปรมาจารย์หลอมศาสตราวุธคนหนึ่งเมื่อพบโลหะหรือวัสดุที่ดี ต่อให้มูลค่ามากเท่าใดก็ยอมจ่าย ดีกว่าพลาดโอกาสไปทว่าเซียวฮั่นยังคงตามหาโลหะและวัสดุที่ตนต้องการไม่หยุด แต่วัสดุประเภทนี้พบได้น้อยนัก แม้แต่วัสดุที่เอาไว้หลอมศาสตราวุธที่แฝงพลังแห่งชีวิตก็พบได้น้อยเช่นกัน
“เอ๋ นี่คือ?”ทันใดนั้น สายตาเซียวฮั่นก็พบกระดูกท่อนหนึ่งบนแผงขายของ นี่คือกระดูกที่มืดมิดเกินจะเปรียบ มีขนาดเท่ากับกระดูกแขนของมนุษย์คนหนึ่ง บนนั้นมีคลื่นลมปราณแห่งความตายที่เข้มข้นเกินบรรยายเซียวฮั่นควบคุมกฏแห่งความตาย จึงสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบนกระดูกนี้แฝงด้วยพลังแห่งความตายอย่างมหาศาล ในนั้นยังมีคลื่นพลังลมปราณของกฏการควบคุมความตายสายหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากระดูกท่อนนี้ มาจากยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกที่ควบคุมกฏความตายคนหนึ่งอย่างแน่นอน“ดูเหมือนข้าจะโชคดีนัก!”เมื่อมองไปยังแผงขายของ บนแผงขายของมีสินค้าอยู่ไ
