ราเอ่ยขึ้นอย่างเนิบช้า เมื่อเห็นว่าเซียวฮั่นกล้าที่จะเข้ามาในโลกใบเล็กของเขา เขาก็ไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะเล่นแง่อะไรกับเขาเช่นกันเพราะเมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกที่ควบคุมกฏมิติ
หากเจ้าเข้าไปในโลกของอีกฝ่ายแล้ว อีกฝ่ายย่อมมีวิธีนับไม่ถ้วนที่จะทำให้เจ้าออกไปไม่ได้“แต่น่าเสียดายที่กระดูกท่อนแขนและตราประทับเก่าแก่มีเพียงยอดฝีมือที่ควบคุมกฏแห่งความตายเท่านั้นที่จะสามารถใช้ได้ เพราะเหตุนี้ข้าจึงยังหาโอกาสที่เหมาะสมในการขายมันทิ้งไม่ได้เสียที”จากคำกล่าวของชายชรา เซียวฮั่นจึงเข้าใจว่า อีกฝ่ายนำกระดูกท่อนแขนออกมา เพียงเพราะต้องการหาผู้ซื้อที่เหมาะสม และบังเอิญว่าเซียวฮั่นพบเข้าพอดี“หากนำตราประทับเก่าแก่นี้ไปประมูลที่หอหมื่นสมบัติ เกรงว่าอาจประมูลได้ในราคาที่สูงลิ่ว!”ทว่าสิ่งที่ทำให้เซียวฮั่นสงสัยคือ เหตุใดชายชราจึงไม่นำตราประทับเก่าแก่นี้ไปประมูล“แค่กๆ ข้ามีศัตรูอยู่ไม่น้อย เพราะเหตุนี้จึงไม่อยากเปิดเผยฐานะ!”ชายชรากระแอมไอออกมาหนึ่งเสียง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเคอะเขินเมื่อเซียวฮั่นได้ยินจึงเข้าใจ เกรงว่าอีกฝ่ายคงเป็นคนที่ผ่านเรื่องราวมามาก ส่วนเบื้องหลังจะเป็นเรื่องราวอะไร ก็คงไม่เกี่ยวกับเขา
เช่นเดียวกับเขา จนถึงตอนนี้ก็ยังคงถูกสำนักตี้ถูประกาศจับไปทั่วเขตตงไป่ เขาเองก็ไม่สามารถเปิดเผยฐานะได้เช่นกัน“อย่างนี้นี่เอง เช่นนั้นท่านผู้อาวุโสจะทำการค้ากับตราประทับเก่าแก่นี้เช่นไร?”เมื่อคิดดู
