ั้งห้าสายกลอก
กลิ้ง ทั่วฟ้าดินก็เริ่มเปลี่ยนสี กระทั่งว่าตอนนี้พลังแห่งฟ้าดินเริ่มปรากฏความวุ่นวายออกมา“พวกเจ้าค่อยๆเล่นสนุกกันเถิด ข้าขอตัว!” ตอนนี้เย่เซียวไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ในเมื่อเจ้าภาพคือสำนักตี้ถูปรากฏตัว นักฆ่าเช่นเขาก็ควรหนีไป เขาสาบานว่าจะไม่แตะต้องสัตว์ประหลาดเช่นเซียวฮั่นอีกเด็ดขาดเมื่อเงาร่างบิดเบี้ยว เย่เซียวก็หายไปจากจุดเดิม ครั้งนี้เซียวฮั่นไม่ตามไปสังหารต่อ ทว่ามองไปด้านหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ลมปราณอันน่าพรั่นพรึงของยอดฝีมือราชันแห่งโลกทั้งห้าสายพลันล้อมเขาไว้แน่นหนาลมปราณทั้งห้าสายนี้ หนึ่งในนั้นเขาคุ้นเคยเกินบรรยาย นั่นคือถูกุยผู้ควบคุมพลังแห่งกฏควบคุมการทำลาย คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะฟื้นจากอาการบาดเจ็บได้เร็วเช่นนี้นอกจากถูกุยแล้ว ยังมียอดฝีมือราชันแห่งโลกอีกสี่คน สามคนในนั้นความสามารถค่อนข้างอ่อนแอ น่าจะเป็นราชันแห่งโลกขั้นที่สองหรือสาม ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นรองเพียงถูกุย เกรงว่าน่าจะเป็นยอดฝีมือระดับราชันแห่งโลกขั้นที่ห้า
“วางแผนได้ยิ่งใหญ่นัก แต่ไม่รู้ว่าพวกเจ้าจะชอบของขวัญที่ข้ามอบให้หรือไม่!” แม้ว่าสีหน้าของเซียวฮั่นจะค่อนข้างเคร่งขรึม แต่ในใจเขากลับอดโล่งใจไม่ได้ ขอเพียงไม่มียอดฝีมือราชันแห่งโลกสูงส่งออกมือ เช่นนั้นทุกสิ่งก็น่าเบาใจแน่นอนว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ หากเซียวฮั่นจะต้องสู้แบบหนึ่งคนต่อยอดฝีมือราชันแห่งโลกห้าคน ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ต่อ
