้แน่น แล้วกล่าวด้วยน˺าเสียงดุดันได้ยินเช่นนั้น เถ้าแก่ก็ตะลึงงัน จากนั้นก็รู้สึกดีใจ ที่แท้ไม่ได้มาหาเรื่องเขา แล้วรีบบอกว่าเซียวฮั่นอยู่ห้องหมายเลขหนึ่ง“ตุบ!”เสียงหนึ่งดังขึ้น ประตูห้องหมายเลขหนึ่งถูกเตะจนเปิดออก เซียวฮั่นที่กำลังแช่น˺าร้อนอยู่ในขณะนี้ สายตาตกอยู่ที่เงาร่างหลายสายที่นอกประตู“เจ้าหนุ่ม จงไปกับข้าเถิด! เจ้าเมืองของพวกข้าต้องการพบเจ้า!”คนหัวเราะด้วยเสียงดุดัน หลี่หวนเห็นว่าเซียวฮั่นกำลังอาบน˺าอยู่ จึงรีบกล่าวอย่างไม่อธิบายเหตุผล“ถือโอกาสตอนที่ข้ายังไม่โมโห พวกเจ้าจงไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้!” เซียวฮั่นมองพวกเขาหนึ่งครา แล้วกล่าวอย่างเนิบนาบ โดยไม่สนใจเอาคำพูดของหลี่หวนมาใส่ใจแม้แต่น้อย
ความจริงแล้ว ตอนที่เซียวฮั่นได้ยินเขาพูดคำว่าเจ้าเมืองออกมา ก็รู้ถึงจุดประสงค์การมาของอีกฝ่ายแล้ว แต่เขาไม่เอาอีกฝ่ายมาใส่ใจกระทั่งอ่านออกว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาหาเรื่องเขา เขาจึงไม่โมโหอะไร“เจ้าหนุ่ม พูดดีดีไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้ารู้จักคำว่าตายทั้งเป็น!” หลี่หวนสะบัดมือ ยอดฝีมือจักรพรรดิแห่งโลกเหล่านั้น พลันยิ้มอย่างโหดเหี้ยมแล้วเดินไปทางเซียวฮั่น เรื่องเช่นนี้พวกเขาไม่ได้ทำเป็นครั้งแรก“วิ้ง!”ทว่าทันทีที่พวกเขาก้าวฝ่าเท้าเข้ามาในห้อง แสงแห่งกระบี่สายหนึ่งก็ประกายวาบผ่าน กระบี่ม่อหยุ่นที่แขวนอยู่บนกำแพงลอยออกมาจากฝัก ยอดฝีมือจักรพรรดิแห่งโลกเหล่านั้น ไม่มีแม้แต่เวลาในการตอ
