ความจริงแล้ว เซียวฮั่นก็ถูกเทียนอู๋เลี่ยงทำให้ตกใจ เขารู้ว่าป้ายประกาศิตเทียนจี๋นี้หมายถึงอะไร สิ่งนี้มีค่ามากกว่าคำสัญญาเลื่อนลอยนั้นหลายเท่า“ในเมื่อเจ้าสำนักเอ่ยเช่นนี้ ข้าก็จะมอบคำตอบที่ทำให้หอเทียนจี๋พึงพอใจ”เมื่อรับป้ายประกาศิตเทียนจี๋ไป เซียวฮั่นจึงเอ่ยขึ้นกับเทียนอู๋เลี่ยงอย่างเคร่งขรึม นี่คือคำมั่นสัญญาที่เขามอบให้หอเทียนจี๋“ฮ่าๆ ข้าเชื่อว่าสหายเซียวจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง อย่าว่าแต่อย่างอื่น แค่เพียงค่ายกลกาลเวลาแห่งนี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ทุกอย่างแล้ว”คนหัวเราะเสียงดัง เทียนอู๋เลี่ยงไม่เคยเบิกบานเช่นนี้มาก่อนทุกสิ่งต่างหารือเสร็จสิ้นแล้ว เช่นนั้นเหลือเพียงรอให้เซียวฮั่นจัดวางค่ายกลคุ้มกันให้เสร็จ เมื่อมีป้ายประกาศิตเทียนจี๋แผ่นนั้น เซียวฮั่นอยากไปแห่งใดในหอเทียนจี๋ก็ย่อมได้ แม้แต่หอเก็บสมบัติของหอเทียนจี๋ก็ต้องเปิดให้เซียวฮั่นเข้าไปอย่างไร้เงื่อนไข
ด้านนอก ไป่หลี่หยุนเฟิงเพิ่งเข้ามาในสวนไผ่ม่วงเพื่อพบเจ้าสำนักและอาจารย์ ตอนที่พวกเขาเข้าไป กับตอนที่ออกมา ระยะเวลาต่างกันเพียงสั้นๆเท่านั้น“เกิดอะไรขึ้น?”ยามนี้ ไป่หลี่หยุนเฟิงเกิดความงุนงงเล็กน้อย แต่เขาเห็นว่าอาจารย์ของตนและเจ้าสำนักมีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นั่นแสดงว่าการเดินทางครั้งนี้ของพวกเขาจะต้องเบิกบานเป็นอย่างมาก“อู๋จี๋ ข้าจำได้ว่านี่เป็นศิษย์คนโตของเจ้าใช่หรือไม่ พรสวรรค์ไม่เลวครั้งหน้าเมื่อดินแดนเทียนจี๋เริ่มขึ้น ให้เ
