ถูเมี่ยเองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน ว่าเซียวฮั่นจะควบคุมค่ายกลมรณะที่สมบูรณ์แบบ ทั้งยังนำมันจัดวางออกมาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ เขาเองเคยเห็นปรากฏการณ์ที่ค่ายกลมรณะดูดกลืนยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกระดับสามทั้งเป็นด้วยตาตนเองมาก่อน
“วิ้ง!”เมื่อเซียวฮั่นเคลื่อนความคิด ค่ายกลมรณะก็หมุนโคจร ลายเส้นค่ายกลนับไม่ถ้วนกลายเป็นกระบี่มรณะหลายเล่มพุ่งไปยังถูเมี่ยในค่ายกลยามนี้ ใบหน้าของถูเมี่ยดูราวกับดิ้นรนและเต็มไปด้วยความสิ้นหวังก่อนตาย ทันใดนั้นพลังแห่งกฏการควบคุมอันมหาศาลได้โจมตีออกมาจากร่างของเขา นั่นคือพลังแห่งกฏควบคุมการทำลายล้างเพียงหนึ่งสายก็เพียงพอที่จะสังหารการดำรงอยู่ของขั้นนักรบแห่งโลกระดับสูงสุดได้แต่ในค่ายกลมรณะกลับไม่มีผลอันใด กระบี่มรณะแต่ละเล่ม ได้แหลกสลายภายใต้พลังแห่งกฏควบคุมการทำลายล้างของถูเมี่ย แต่กระบี่มรณะที่แหลกสลายเหล่านี้ได้กลายเป็นพลังมรณะอันบริสุทธิ์แล้วถาโถมเข้าไปในร่างของถูเมี่ยแทนเพียงชั่วพริบตา พลังชีวิตของถูเมี่ยก็ถูกดูดกลืนเข้าไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นเงาร่างของเขาก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นแก่ชราเกินบรรยาย ราวกับกลายเป็นชายชราวัยไม้ใกล้ฝั่งในทันที“นี่เจ้าบังคับข้าหรือ? งั้นจงตายไปด้วยกันเถิด!”เมื่อความสิ้นหวังใกล้เข้ามา ความตายก็ได้ดูดกลืนทุกสิ่งของถูเมี่ยแม้แต่จิตวิญญาณเทพก็เริ่มถูกความตายดูดกลืน ในที่สุดถูเมี่ยก็คลุ้ม
คลั่งขึ้นมา เขาต้องระเบิดจักรวาลระดับราชันของตนเองและทำ
