ให้เซียวฮั่นตายไปพร้อมกันให้ได้“สายเกินไปเสียแล้ว!”เสียงเย็นชาดังขึ้น ทันที่ที่เซียวฮั่นเคลื่อนความคิด ลายเส้นค่ายกลมรณะพันล้านเส้นได้หลั่งไหลเข้าไปในร่างของถูเมี่ยทั้งหมด และเข้าไปในจักรวาลต้นกำเนิดของเขาหลังจากที่ลายเส้นค่ายกลมรณะพันล้านเส้นหลั่งไหลเข้าไปจักรวาลระดับราชันใบนั้นก็ได้ดับสลายลงด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในจักรวาลระดับราชันล้วนแต่ถูกความตายดูดกลืน ทุกสิ่งในจักรวาลต่างถูกความตายกลืนหายไปจนหมดสิ้นภายใต้สายตานับไม่ถ้วน จักรวาลระดับราชันใบหนึ่งถูกพลังแห่งความตายดูดกลืนเช่นนี้ สิ่งมีชีวิตของจักรวาลระดับราชันใบนั้นก็ต้องตกตายทั้งหมด“ข้าไม่ยอม!”ยามนี้ เสียงอันรันทดที่ไม่ยินยอมของถูเมี่ยดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ถึงอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าตลอดชีวิตนี้ ตนที่สามารถควบคุมทุกสิ่งทั่วเขตตงไป่จะมีจุดจบเช่นนี้
เขาไม่สามารถแม้แต่จะระดมพลังแห่งกฏการควบคุมได้แล้ว ทุกสิ่งของเขาล้วนถูกความตายดูดกลืน เขาในตอนนี้เหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายเท่านั้น“ครืน!”ถูเมี่ยไร้ซึ่งพลังชีวิตไปทั้งหมดทันที ร่างของเขากลายเป็นเถ้าธุลีหายลับไปในค่ายกลมรณะ แม้แต่วิญญาณหยาบก็ไม่เหลือทิ้งไว้แม้เพียงสายเดียวในที่สุดพลังแห่งกฏการควบคุมอันน่าพรั่นพรึงก็ทะลวงขึ้นไปสู่ท้องนภา เมื่อคนตาย กฏการควบคุมก็ดับสลาย ยอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกตกตายเช่นนี้ หากเรื่องนี้แพร่ไปถึงโลกหงเหมิง อาจทำใ
