ขาไม่ใช่เศษสวะ
เสียงหัวเราะขมขื่นดังขึ้น กู่เยว่เกอได้ตายไปแล้ว ทุกสิ่งดับสูญ แต่เซียวฮั่นแค่เพียงอาศัยฐานะของกู่เยว่เกอมาใช้ชั่วคราวเท่านั้น รอจนเขาออกจากเมืองเฉียนคุน กู่เยว่เกอผู้นี้ก็จะหายลับไปจากโลกหงเหมินทันทีแต่ตอนนี้ เซียวฮั่นยังคงอยู่ในฐานะของกู่เยว่เกอ ใช้หน้าตาของกู่เยว่เกอ และเพราะเหตุนี้เอง เซียวฮั่นจึงคิดที่จะทำความปรารถนาครั้งสุดท้ายของเขาให้เป็นจริงเพียงสะบัดมือหนึ่งครา พลังของกฏแห่งความตายก็กลอกกลิ้ง ร่างศพของกู่เยว่เกอได้กลายเป็นเถ้าธุลี ในที่สุดก็สลายหายไปตามสายลมและหายลับไปตามมุมต่างๆ ของเมืองเฉียนคุนเกิดที่นี่ ตายที่นี่…คนส่ายศีรษะ เซียวฮั่นออกจากห้องฝึกตน ขณะเดียวกันฉายทงเทียนได้นำศิลาวิญญาณขั้นต˹าหนึ่งหมื่นห้าพันล้านของตระกูลกู่แล้วมาหาเซียวฮั่น“ท่านพี่ ศิลาวิญญาณระดับต˹าห้าพันล้านนี้ ถือว่าเป็นของขวัญที่ข้ามอบให้หอหมื่นสมบัติ ช่วงนี้ข้ารบกวนหอหมื่นสมบัติเยอะแล้ว!”คนคลี่ยิ้ม เซียวฮั่นยังคงไม่รับบัตรผลึกหินใบนั้นเช่นเดิม
ได้ยินเช่นนั้น ฉายทงเทียนตะลึงงัน และต้องการกล่าวอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเขาเห็นสายตาของเซียวฮั่น จึงไม่ต้องการเอ่ยสิ่งใดแล้ว สำหรับยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกผู้สูงส่งท่านหนึ่ง ศิลาวิญญาณระดับต˹าห้าพันล้านคือตัวเลขที่เล็กน้อยมาก อย่าว่าแต่ศิลาวิญญาณระดับต˹าห้าพันล้าน แม้แต่ศิลาวิญญาณระดับกลางห้าพันล้าน เกรงว่าอีกฝ่ายก็ไม่เอาไว้ในสายตา“แล้วที่เหลืออ
