ซียวฮั่นมีเพียงขอบเขตนักรบแห่งโลกเท่านั้น แต่กลับมีร่างไม่ดับสูญแล้ว พรสวรรค์เช่นนี้ ไม่สามารถใช้คำว่าร้ายกาจมาบรรยายได้เรียกได้ว่าเป็นผู้พลิกสวรรค์ที่แท้จริงร่างจำแลงไร้เทียมทานเผยสายตาน่าหวาดกลัวขึ้นมาทันที แววจ้องสังหารอันเข้มข้นได้ปลดปล่อยออกมาจากสายตา เพราะเขาสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ที่สร้างภัยคุกคามได้จากร่างของเซียวฮั่น อีกทั้งภัยคุกคามนี้ยังมาจากร่างที่แท้จริงอีกด้วยภัยคุกคามประเภทนี้ ไม่ใช่ว่าเซียวฮั่นได้สร้างขึ้นมาเพราะต้องต่อกรกับเขา แต่เซียวฮั่นสามารถคุกคามได้ถึงแผนการในอนาคตของเขา กระทั่งว่าอาจกลายเป็นศัตรูคู่แค้นในตอนสุดท้ายของเขา
การดำรงอยู่เช่นนี้ เขาไม่สามารถห้ามไม่ให้อีกฝ่ายเติบโตขึ้นมาได้มีเพียงวิธีเดียวนั่นคือ สกัดอีกฝ่ายตั้งแต่ตอนยังเป็นหน่ออ่อนที่ยังไม่เติบโตขึ้นมา!ในเมื่อไม่สามารถสกัดการเติบโตได้ เขาก็ต้องสร้างกลประทับอีกฝ่ายไว้ตลอดกาล เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ร่างจำแลงไร้เทียมทานก็ยิ่งเผยแววตาน่าหวาดกลัวมากขึ้น คลื่นพลังบนร่างก็ยิ่งน่าพรั่นพรึงขึ้นเรื่อยๆ“แย่แล้ว!”ทันใดนั้น สีหน้าของเซียวฮั่นแปรเปลี่ยนทันที เพราะเขาสัมผัสได้ว่าร่างจำแลงไร้เทียมทานเริ่มสะบั้นสายใยแห่งโชคชะตาของอวี้ซวีจื่อจนหลุดแล้ว คลื่นพลังอันน่าหวาดผวากลอกกลิ้งทั่วร่างจำแลงไร้เทียมทานไม่หยุด นั่นคือพลังแห่งร่างแท้จริงของร่างจำแลงไร้เทียมทานทันใดนั้นร่างจำแลงไร้เทียมทานก็บรรลุสู่ขอบเขตราชันแห่งโลก
