“ข้าไปเอง!”ผู้ถือครองกาลเวลายิ้มเล็กน้อย แล้วกลายร่างเป็นธาราแห่งกาลเวลา เพื่อปูทางเป็นวิถีแห่งกาลเวลาให้ฝูงชนที่เหลือ เมื่อธาราแห่งกาลเวลาหายลับไปจากปลายสุดของโลก กาลเวลาก็แหลกสลายลงทันที“เหตุใดต้องยินดีกับการเกิด เหตุใดต้องหวาดกลัวกับความตาย!!!”เจ้าแห่งความตายปรากฏตัวบนท้องนภา ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มสายตามองไปยังเงาร่างที่อยู่ปลายสุดของโลกทางด้านหลัง กฏแห่งความตายกลอกกลิ้งบนร่าง ด้านหลังปรากฏโลกแห่งความตายใบหนึ่ง!“ดับสูญ!!!”เมื่อก้าวฝ่าเท้าหนึ่งครา เจ้าแห่งความตายก็กลายร่างเป็นความตายและผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกแห่งความตายของตน เมื่อเงาร่างของเจ้าแห่งความตายเข้าไปในปลายสุดของโลก พลังแห่งความ
ตายของยอดฝีมือที่ตกตายนับไม่ถ้วนต่างก็เป็นพลังเกื้อหนุนให้กับเจ้าแห่งความตายในโลกแห่งความตายทั้งสิ้นวินาทีนี้เอง โลกแห่งความตายของเจ้าแห่งความตายเกิดความแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างเป็นประวัติการณ์ นั่นคือการรวมตัวกันของพลังแห่งความตายหลังจากที่สิ่งมีชีวิตและยอดฝีมือนับไม่ถ้วนตกตายเมื่อโลกแห่งความตายปกคลุมฟ้าดิน แม้แต่จักรวาลระดับราชันก็เริ่มถูกความตายกัดกร่อน! ความตายอย่างถึงที่สุด ทำให้จักรวาลดึกดำบรรพ์ล้วนแต่ดับสูญเพราะเหตุนี้!“มดปลวก!!!”เสียงอันสูงส่งดังก้องขึ้น ร่างจำแลงไร้เทียมทานผู้นั้นกุมฝ่ามือหนึ่งครา โลกแห่งความตายที่กลายร่างมาจากเจ้าแห่งความตายถูกเขากุมไว้ในฝ่ามือ ราวกับว่าเพียงกุมเบาๆ ก
