มคมที่ทะลวงอากาศอย่างโหดเหี้ยม ในที่สุดก็แทงเข้าไปในที่หน้าอกที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของร่างจำแลงไร้เทียมทานนั้น การโจมตีนี้บางทีแม้แต่หนังของร่างจำแลงไร้เทียมทานอาจจะไม่ถูกแทง แต่การโจมตีนี้ กลับพิสูจน์ได้ถึงประโยคนั้นของจ้านปู๋ป้าย ว่ามดปลวกก็สามารถทำสงครามกับสวรรค์ได้!จ้านปู๋ป้ายดับสูญลง และเป็นการดับสูญอย่างถึงที่สุด แต่ไอรบที่ไม่ดับสูญของเขากลับแผ่กระจายไปทั่วปลายสุดของโลก และไม่ดับสูญไปตลอดกาล ต่อให้เวลาผ่านไปพันล้านปี หรือยาวนานเพียงใดก็ไม่ดับสูญ
นี่คือไอรบอมตะของจ้านปู๋ป้าย นี่คือไอรบที่ไม่ดับสูญตลอดกาลและดำรงอยู่ไปชั่วนิรันดร์!“ถึงตาพวกเราแล้ว!”เมื่อรบมาถึงตอนนี้ ก็เหลือเพียงสามคนที่ยังมีชีวิตรอด นั่นคือเซียวฮั่น อวี้ซวีจื่อและวิถีสวรรค์! สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ล้วนแต่หายลับไปหมดแล้ว“สหายเซียว ความหวังทั้งหมดอยู่ที่เจ้าแล้ว! ข้าจะขอนำไปก่อนหนึ่งก้าว!”อวี้ซวีจื่อมองเซียวฮั่น แล้วเอ่ยพลางยิ้มขณะที่เอ่ย อวี้ซวีจื่อก็นำหยกก้อนหนึ่งมอบให้แก่เซียวฮั่น“สหายเซียว หากเจ้าสามารถรอดได้ถึงตอนสุดท้าย หากมีโอกาสรบกวนเจ้าช่วยข้าหาเจ้าของหยกก้อนนี้ด้วย แล้วบอกกับนางว่า ข้าขอโทษนางจริงๆ!”เมื่อเอ่ยจบ อวี้ซวีจื่อก็นำหยกมอบให้เซียวฮั่นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมนี่คือความหวังสุดท้ายของเขา และเป็นความปรารถนาของเขา! ในเมื่อภพนี้ไม่สามารถพบกันได้อีก เช่นนั้นคงมีเพียงถ้อยคำฝากความรู้สึกไว้เท่านั้น!“ได้! หากข้าร
